คนนั้นมองเขาแล้วก็ไม่ได้พูดอะไรมากอีก เพียงหมุนกายไปคุยกับคนอื่นต่อ ไม่ได้พบพิรุธอะไรทั้งสิ้น
ใช่แล้ว เขาลดระดับความรู้สึกของการมีอยู่ของตนเองลง กอปรกับใบหน้าของหน้ากากนี้ธรรมดาไม่เตะตาเป็นอย่างยิ่ง จึงไม่มีใครสนใจเขาโดยสิ้นเชิง
ตอนที่พวกเขาไม่ทันสังเกต ตนก็เดินเข้าไปในป่า จนกระทั่งอยู่ห่างออกไปค่อนข้างไกลแล้ว จึงค่อยถอดชุดคลุมสีดำและหน้ากากออก เก็บเข้าไปในห้วงมิติ แล้วไปจากอย่างรวดเร็วด้วยวิชาเคลื่อนย้าย
หลังจากนั้นหลายวัน กลางดึกสงัด เรือนด้านหลังของจวนตระกูลเฟิ่งราชวงศ์เฟิ่งหวง
สีหน้าของเฟิ่งจิ่วที่อยู่ระหว่างหลับสนิทพลันเปลี่ยนเป็นซีดขาว หน้าผากมีเหงื่อผุดออกมา หัวคิ้วขมวดเข้าหากันแน่น ร่างกายคล้ายกับถูกตรึงไว้ขยับเขยื้อนไม่ได้ นางพยายามลืมตา แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ลืมตาไม่ขึ้น
ปราณพลังวิญญาณมหาศาลเอ่อท้นขึ้นจากกายนาง พุ่งออกจากห้องโดยพลันราวกับเสียการควบคุม ตลบอบอวลไปทั่วทั้งจวนตระกูลเฟิ่ง
ตอนปราณพลังวิญญาณและแรงกดดันน่ากลัวแผ่ขยาย แทบทุกคนในจวนตระกูลเฟิ่งต่างก็ตื่นตกใจ หลายคนที่หลับอยู่ต่างก็กระโจนออกจากห้องอย่างรวดเร็ว
“เกิดอะไรขึ้น!”
พวกเขาถามขึ้นมาทันที คิดไปว่าศัตรูบุกเข้ามา ทว่าจวนตระก
