เรื่องที่ข้าสั่งได้แล้ว เมื่อถึงเวลาให้เก็บเตียงน้ำแข็งที่นี่ พอข้าหาสถานที่เหมาะๆ ได้แล้วค่อยตั้งวัง”
เสียงของเขาหยุดไป สายตาเย็นชาและกระหายเลือด “ทำเรื่องที่ข้าสั่งให้ดี หากข้ารู้ว่าเจ้ามีใจเป็นอื่น ข้าจะทำให้เจ้าอยู่มิสู้ตายอย่างแน่นอน!”
ครั้นฟังจบ อวิ๋นเสวี่ยซินอดตัวสั่นไม่ได้ นางก้มหน้าและคุกเข่าลง “นายท่านวางใจ เสวี่ยซินไม่มีทางมีใจเป็นอื่น ชีวิตนี้มอบให้นายท่านเท่านั้น!”
ขนตาของอวิ๋นเสวี่ยซินขยับน้อยๆ ก่อนจะฝืนร่างกายลุกขึ้นและเดินไปข้างหน้า เมื่อมาถึงตรงหน้าเขาแล้วก็ก้มหน้าลงอีก ไม่กล้าเงยหน้ามองเขา
“เงยหน้าขึ้นมา” ประมุขบัวดำสั่ง
อวิ๋นเสวี่ยซินได้ยินดังนั้นจึงค่อยเงยหน้าขึ้น ทันใดนั้นเห็นเขาแตะนิ้วหนึ่งลงที่หว่างคิ้วนาง กลิ่นอายสายหนึ่งผ่านจากปลายนิ้วเขาเข้าสู่หว่างคิ้วนางทันที ปราณสีดำเอ่อท้นกลายเป็นบัวดำที่มีกลีบดอกสามกลีบอย่างช้าๆ
ภาพนี้ทำให้ทุกคนรอบข้างตื่นตกใจ แต่ละคนจ้องมองดอกบัวดำที่หว่างคิ้วนางเขม็ง
……….
