ตอนที่ 3472 กระอักกระอ่วน
ตอนนี้เองหวันเหยียนสือซานปล่อยมือและถอยหลังไปก้าวหนึ่ง เขาเรอออกมาอีกครั้งพร้อมถอยหลังไปเล็กน้อย ขณะเดียวกันก็โบกมือ “พวกเจ้าระวังหน่อย บนพื้นมีก้อนหิน ข้าจะกลับไปนอนก่อนแล้ว”
ตอนเขาพูดและหมุนกายเตรียมจากไป กลับเห็นพวกตู้ฝานยืนมองอยู่ตรงนั้นไม่ไกล เขาอ้าปากหัวเราะเสียงดังโดยพลัน “พวกเจ้ามากันได้อย่างไร เอ๋? มีคนหน้าไม่คุ้นอยู่หลายคนเลย”
พวกตู้ฝานและกู้เซียงอี๋เห็นภาพเมื่อครู่นี้กับตาตนเอง ตอนนี้เห็นทั้งสองคนมีสีหน้าเป็นปกติ กลับข่มความประหลาดใจเอาไว้ จากนั้นก้าวไปข้างหน้า ตู้ฝานกล่าวว่า “พวกข้าว่างไม่มีอะไรทำ จึงมาเดินเล่นที่เวิ้งสวนท้อเป็นเพื่อนพวกเขา”
ทีแรกเหลิ่งซวงจะพาห้าวเอ๋อร์ไปแล้ว แต่พอเห็นพวกเขาจึงเดินไปข้างหน้าบ้าง
“อยากให้ข้าอยู่เป็นเพื่อนหรือไม่” หวันเหยียนสือซานยิ้มถาม ความเมามายปรากฏบนใบหน้าหลายส่วน ร่างกายโซเซ “อย่างไรเสียข้าก็อยู่ที่นี่มาพักหนึ่งแล้ว นับว่าคุ้นเคยกับที่นี่เช่นกัน หากต้องหารให้ข้าอยู่เป็นเพื่อน ข้าไม่ถือสาที่จะดื่มสุรากับพวกเจ้าหรอกนะ”
พัดในมือตู้ฝานพัดลมเบาๆ เดินไปตรงหน้าเขาแล้วยิ้ม “ไม่ต้องหรอก ข้าเดินเล่นกับพวกเขาก็พอ ล้วนเป็นคนกันเ
