้เขากอดนางไป
“อยากกลับมาแล้วทำให้เจ้าประหลาดใจ เลยไม่ได้บอกเจ้าก่อน” เซวียนหยวนโม่เจ๋อกล่าว สองมือใต้น้ำลูบคลำเอวนางอย่างเบามือ “ข้าให้ฝั่งท่านพ่อเตรียมตัวแล้ว ที่จวนมีคนจัดการแล้วเช่นกัน ข้าได้ยินพวกเขาบอกว่าก่อนแต่งงานห้ามพบหน้ากัน ข้าจึงอยากแอบมาหาเจ้าก่อนแล้วค่อยไป”
“เจ้าไม่คิดอยู่ที่นี่สักสองสามวันหรือ” เฟิ่งจิ่วแปลกใจ “กลับไปกลับมาไม่เหนื่อยหรืออย่างไร”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อฟังแล้วยิ้มที่มุมปากน้อย “ไม่อยากให้ข้าไปหรือ” ขณะพูดนั้น มือของเขาคลำขึ้นจากส่วนเอวของนาง
“อย่าวุ่นวาย ข้าพูดเรื่องสำคัญกับเจ้าอยู่!” เฟิ่งจิ่วถลึงตาใส่เขาพร้อมหน้าแดงๆ ดึงมือปลาหมึกของเขาออก
เซวียนหยวนโม่เจ๋อหัวเราะเสียงเบา “กลับมาครั้งนี้จะอยู่กับเจ้าสองสามวัน จากนั้นข้าก็ต้องไปแล้ว ข้าต้องกลับไปเตรียมงานแต่งงาน ไม่อาจมอบหมายให้ข้ารับใช้จัดการได้ทั้งหมด” เขาพูดพลางยื่นผ้าขนหนูที่ขอบอ่างให้นาง “เจ้าช่วยข้าถูหลังหน่อยเถอะ!”
เฟิ่งจิ่วรับมา คราวนี้ผละออกจากอ้อมกอดเขาแล้วย้ายไปอยู่ข้างหลัง เซวียนหยวนโม่เจ๋อฟุบหน้าที่ขอบถังน้ำ พร้อมกันนั้นก็พูดว่า “เจ้าอยู่ที่นี่ต่ออีกสักพัก รอข้ามารับเจ้าเมื่อถึงเวลา”
นางช่วยเขาถูหลังไปพลา
