ีก! หากไม่ใช่เพราะข้าตามหา เจ้าคิดจะปกปิดเรื่องเด็กคนนี้เอาไว้หรือ”
ยิ่งพูด น้ำเสียงของเขาก็ยิ่งอันตราย แม้แต่ดวงตาก็หรี่ลง เขาแน่ใจมากว่าหากวันนี้ไม่มีคำพูดของกวนสีหลิ่น เกรงว่านางจะซ่อนเด็กคนนี้เอาไว้จนกว่าจะคลอด เขาถึงขั้นไม่รู้ว่านางเคยตั้งครรภ์และมีลูก คิดถึงตรงนี้แล้ว สีหน้าของเขาก็ยิ่งดูน่ากลัว
“มองดูให้ชัดๆ เด็กคนนี้อยู่ในท้องข้า นี่คือลูกของข้า ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเจ้า!” หวันเหยียนเชียนหวาแค่นหัวเราะเสียงเย็น แม้นึกกลัว ทว่ากลับไม่ยอมอ่อนข้อ
จวินเจวี๋ยซางฟังแล้วดวงตาพลันฉายแววเย็นชา เขามองนาง เสียงทุ้มต่ำถามขึ้นในทันที “เช่นนั้นข้าอยากถามหน่อย เด็กคนนี้มาอยู่ในท้องเจ้าได้อย่างไร”
หวันเหยียนเชียนหวาฟังจบก็อึ้งงันไป อยู่ในท้องนางได้อย่างไร แน่นอนว่าเพราะคืนนั้นพวกเขาสองคน…
ทันใดนั้นใบหน้านางพลันร้อนลวก ความเขินอายชัดเจนในดวงตาคู่งาม “จวินเจวี๋ยซาง! เจ้าไม่ต่างจากสัตว์ร้าย!”
……….
