ตอนที่ 3455 ได้พบกันเสียที
ตอนจวินเจวี๋ยซางมาถึงเวิ้งสวนท้อ เห็นตัวอักษรไม่กี่ตัวบนนั้น สายตาเขามองเข้าไปในป่าดอกท้ออันเลือนราง มาถึงที่นี่แล้วเขาพลันรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาอย่างน่าประหลาด
นางอยู่ที่นี่หรือ? นางหลบอยู่ที่นี่ทำอะไร? หลบอยู่ที่นี่นานขนาดนี้เชียวหรือ?
เมื่อเดินเข้าไปแล้วพลันรู้สึกได้ว่ามีคนจับตามองอยู่ในที่ลับ เขาเพียงเหลือบมองไปรอบๆ พร้อมกันนั้นก็ก้าวเดินไปข้างใน
เหล่าองครักษ์ตระกูลเฟิ่งในที่ลับมองจวินเจวี๋ยซางเข้ามา พลันนึกได้ว่าเมื่อครู่นี้นายหญิงส่งข่าวบอกพวกเขา ให้พวกเขาไม่ต้องขัดขวาง จึงถอนสายตากลับมา ไม่ได้จ้องมองคนที่เข้ามาอีกต่อไป
ป่าดอกท้อข้างนอกกำลังเบ่งบาน แต่มีสถานที่บางแห่งข้างในที่ดอกไม้ยังตูมอยู่ นั่นเป็นสถานที่ส่วนตัว เทียบกับทิวทัศน์ข้างนอกแล้วสงบเงียบยิ่งกว่า
จวินเจวี๋ยซางเดินไปข้างหน้า เดินท่ามกลางป่าดอกท้อ ขณะกำลังจะเดินต่อไป ฝีเท้ากลับชะงักกึกเสียอย่างนั้น
ใต้ต้นท้อต้นหนึ่งข้างหน้า หวันเหยียนเชียนหวาในชุดสีแดงราวกับดวงตะวันนอนอยู่บนตั่งนุ่ม บนกายคลุมด้วยผ้าห่มผืนหนึ่ง ผมของนางไม่ได้เกล้ามวย เพียงปล่อยสยายสบายๆ ใบหน้างดงามอ่อนหวานและอ่อนโยนอย่างเห็นได้ชัด เพรา
