มกันนั้นก็พูดกับหวันเหยียนเชียนหวาว่า “ขึ้นมาเถอะ! ข้าพาเจ้าคุมกระบี่ก็ใช้ได้แล้ว”
ครั้นเห็นเช่นนั้น หวันเหยียนเชียนหวาจึงพยักหน้า ก่อนจะเตะปลายเท้าทะยานขึ้น แล้วตกลงบนกระบี่บินของเขา คุมกระบี่จากไปพร้อมกับเขา…
ในโลกเบื้องบน เซวียนหยวนโม่เจ๋อกำลังเสาะหาของวิเศษอัศจรรย์ทั่วทุกที่ เขาต้องการเตรียมของหมั้นให้กับเฟิ่งจิ่วด้วยตนเอง ด้วยเหตนี้ข้าวของพวกนั้นต้องล้ำค่าควรเมือง ต้องมีค่าเป็นอย่างยิ่ง
หลายวันมานี้ ของหมั้นที่เขาเตรียมไว้แล้วล้วนถูกเขาเก็บไว้ในห้วงมิติ ขอเพียงได้ยินผู้ใต้บังคับบัญชาบอกว่าที่ไหนมีของวิเศษที่ล้ำค่าอะไร ไม่ว่ายากจะได้มาแค่ไหน เขาก็จะคิดหาทางให้ได้มาไว้ในครอบครอง
วันนี้เขาได้ยินมาว่าไข่มุกบูรพาแห่งทะเลบูรพางดงามยิ่งนัก อีกทั้งล้ำค่าควรเมือง เขาจึงเร่งเดินทางไปยังทะเลบูรพา…
ส่วนเฟิ่งจิ่วที่เดินทางถึงหอโอสถสวรรค์แล้ว สองสามวันนี้นางล้วนอยู่ที่จวน รอเพียงข้ารับใช้ไปจัดการธุระเรียบร้อยแล้วก็จะไปจากที่นี่ เพื่อกลับไปอยู่ข้างกายครอบครัว
ตอนโม่เฉินเดินเข้ามาในลานเรือนของนาง เขาเห็นนางนอนอยู่บนตั่งนุ่มๆ อย่างเกียจคร้าน บนใบหน้ามีหนังสือวางอยู่เล่มหนึ่ง เขาเดินเข้าไป
