ู้เรื่องรู้ราว เรื่องราวต้องวุ่นวายกว่านี้มากแน่” ผู้อาวุโสเฉินถอนใจพลางกล่าว
ดังนั้นพวกเขาจึงปรึกษากัน ไม่นานนักก็พยักหน้า จัดชุดคลุมบนร่างกายให้เรียบร้อย ผู้อาวุโสเฉินเหลือบมองลูกหลานของเขา กล่าวว่า “ตามมา” จากนั้นเขาก็เดินไปข้างหน้า
เจ้าเมืองเหล่านั้นล้วนคุกเข่าอยู่ พวกผู้คุ้มกันก็เช่นเดียวกัน ด้วยเหตุนี้ตอนผู้อาวุโสเฉินพาลูกหลานของเขาเดินไปข้างหน้า จึงดึงดูดสายตาของทุกคนทันที
เห็นผู้อาวุโสเฉินเดินเข้ามา เจ้าเมืองหลายคนตะลึงงัน ขณะกำลังคิดจะเอ่ยวาจาก็เห็นเขานำเด็กหนุ่มชุดหรูข้างหลังคารวะไปทางข้างในโรงเตี๊ยมอย่างนอบน้อม
“ข้าผู้ชราพาหลานชายมาขออภัยต่อภูตหมอ เมื่อคืนหลานชายข้าล่วงเกินภูตหมอ ขอภูตหมอให้อภัยด้วย”
ครั้นเสียงของผู้อาวุโสเฉินดังมา คนจำนวนหนึ่งงุนงง ส่วนคนอีกจำนวนหนึ่งกลับมีสีหน้าเปลี่ยนไป ประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง
ภูตหมอ?
ตอนนี้เจ้าเมืองหลายคนที่คุกเข่าอยู่บนพื้นพลันหน้าซีดขาว เงยหน้ามองไปทางโรงเตี๊ยมอย่างรู้กัน ภูตหมอเฟิ่งจิ่วอยู่ที่นี่ นี่…นี่เป็นไปได้หรือ?
ฟังวาจาของผู้อาวุโสเฉินแล้ว ตู้ฝานและหลัวอวี่สบตากัน ก่อนจะมองผู้อาวุโสเฉินอย่างมีเลศนัย ผ่านไปสักพักหนึ่ง ตู้ฝานจึงค่อยเดินเข้าไป
