ัน
ชายชราที่ได้รับบาดเจ็บฟังจบก็ดีใจขึ้นมาทันที รีบกล่าวว่า “ไม่ใช่ คนพวกนั้นบ้าคลั่งมาก ไม่ได้หนีไป อีกทั้งพักอยู่ในโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งในเมือง อยู่ตรงข้างหน้านี้เอง พวกข้าจะพาพวกท่านไปเดี๋ยวนี้”
ดังนั้นชายชราจึงสั่งคนเข้ามาพาเจ้าเมืองกลับไปก่อน ส่วนตนเองมุ่งหน้าไปยังโรงเตี๊ยมข้างหน้าโดยมีผู้คุ้มกันคนหนึ่งเข้ามาประคอง จิตสังหารในใจชายชราเข้มข้นขึ้นทุกย่างก้าว
เจ้าเมืองหลายคนร่วมมือกัน เขาไม่เชื่อว่าจะสังหารคนพวกนั้นไม่ได้!
ผู้อาวุโสเฉินคนนั้นเห็นพวกเขาพาเจ้าเมืองทั้งหลายเดินไปข้างหน้า ก็อดร้อนใจขึ้นมาไม่ได้ “ไม่ได้! ไม่ได้นะ…”
ทว่าอีกฝ่ายไม่ได้ยินเขาโดยสิ้นเชิง ผู้คุ้มกันก็เดินจากไปพร้อมกับคนพวกนั้น ชาวบ้านโดยรอบตามไปดูความคึกคักเช่นกัน ตอนนี้ผู้นำตระกูลและผู้อาวุโสจากตระกูลต่างๆ เห็นดังนั้นแล้วก็ถามขึ้นมาด้วยความสงสัย “ผู้อาวุโสเฉิน เหตุใดท่านไม่ตามพวกเขาไปแล้วบอกว่านั่นคือภูตหมอเฟิ่งจิ่วเล่า หากสตรีชุดแดงคนนั้นคือภูตหมอเฟิ่งจิ่วจริง ต่อให้พวกเขาร่วมแรงกัน เกรงว่ามีแต่ต้องพ่ายแพ้ราบคาบ!”
ผู้อาวุโสฟังแล้วมองพวกเขา ถอนหายใจเสียงหนึ่ง “พวกเขาไม่มีทางฟัง อีกอย่างด้วยสถานการณ์ในตอนนี้ พวกเจ้าคิดหรือว่า
