“เขาเป็นสหายของพวกข้า” สิ้นเสียงนั้นแล้ว เขาอุ้มเด็กหญิงและพาทุกคนมุ่งหน้าไปยังโรงเตี๊ยม
ตั้งแต่คนพวกนั้นปรากฏตัวจนถึงตอนนี้ แม้แต่มองพวกเขาสักครั้งยังไม่มี อีกทั้งพาคนกลุ่มนั้นจากไปอย่างโจ่งแจ้ง เจ้าเมืองผู้ยิ่งใหญ่รู้สึกว่าอำนาจของตนเองถูกท้าทาย จึงตวาดเสียงขรึมว่า “จับพวกเขากลับมาให้หมด!”
เฟิ่งจิ่วเดิมทีก้าวเท้าจากไปแล้วได้ยินเสียงจากข้างหลัง ฝีเท้านางไม่หยุดนิ่ง เพียงกล่าวทิ้งท้ายอย่างเย็นชาว่า
“ทำให้เขาพิการ”
เพียงวาจาเรียบง่ายนี้ ตู้ฝานก็ยิ้มและกางพัดพับในมือออก พัดพับในมือพร้อมด้วยปราณพลังวิญญาณลอยออกไป จู่โจมเจ้าเมืองคนนั้นโดยตรง
จิตสังหารครอบคลุมฟ้าจู่โจมเข้ามา ทำให้ทั้งชายชรา ไปจนถึงชายวัยกลางคนและเจ้าเมืองคนนั้นประหวั่นพรั่นพรึงขึ้นมาทันที พวกเขาหลบเลี่ยงอย่างรวดเร็ว กลับเห็นพัดพับพร้อมปราณดุดันกรีดแขนของคนหนึ่งในนั้น ทันใดนั้นเลือดสดๆ พลันทะลักออกมา เสียงในลำคอก็ดังตามออกมาเช่นกัน
“อึก!”
ผู้คุ้มกันรอบข้างกรูกันเข้ามา เว่ยเฟิงและกู่โม่ รวมถึงพวกหลัวอวี่ยืนอยู่ข้างๆ คอยขวางเจตนาฆ่าจากข้างหลังให้กับคนตระกูลกู้ที่จากไป
……….
