ตอนที่ 3430 หมดคำพูด
บุรุษชุดหรูแย้มยิ้มที่ตนเองคิดว่าสง่างามเป็นที่สุด มองสตรีงามหมดจดหลายคนตรงหน้าด้วยสีหน้าคาดหวัง สายตาเขามองใบหน้าสตรีทั้งสี่รอบหนึ่ง จากนั้นจึงมองเฟิ่งจิ่วในชุดสีแดงที่ดูเกียจคร้านไม่ยี่หระ
เทียบกับอีกสามคนแล้ว บนตัวสตรีชุดแดงมีกลิ่นอายของความเอาแต่ใจ ทุกท่วงท่าแผ่กลิ่นอายเกียจคร้าน ดึงดูดหัวใจของเขาอย่างน่าประหลาด ทำให้เขาไม่อาจละสายตาไปจากนางได้เลย
พวกเหลิ่งซวงสามคนที่ติดตามเฟิ่งจิ่วมา เห็นว่าบุรุษคนนั้นจ้องมองนายหญิงของพวกนางไม่วางตา บนใบหน้าพวกนางล้วนปรากฏความเย็นชา แต่นายหญิงไม่ได้เอ่ยปาก อีกฝ่ายเองก็ไม่ได้เคลื่อนไหวอะไรเช่นกัน พวกนางย่อมไม่อาจลงมือ
เฟิ่งจิ่วมองบุรุษชุดหรูตรงหน้า บนใบหน้างดงามแย้มยิ้ม น้ำเสียงราบเรียบและเกียจคร้านเอ่ยขึ้น “ไม่ต้องหรอก รบกวนหลีกทางด้วย”
ใครๆ มักชอบของสวยงาม พฤติกรรมของบุรุษเป็นเรื่องปกติ อย่างไรเสียนางก็รู้ว่าพวกนางเดินออกมาแล้วไม่น่าสงบสุข ตราบใดที่อีกฝ่ายไม่ได้ทำอะไรเกินเลย นางย่อมไม่ลงมือกับเขาตามใจชอบ
ฟังเสียงราบเรียบของสตรีนางนั้นแล้ว ฝ่ายบุรุษรีบใช้ความคิดและก้าวไปข้างหน้าอย่างอดไม่ได้ ทว่าตอนที่เขาก้าวเท้าออกไป เหลิ่งซวง
