ที่ยืนอยู่ทางฝั่งซ้ายของเฟิ่งจิ่วกวาดสายตามองอย่างเย็นชา ลมจากฝ่ามือหนึ่งจู่โจมอีกฝ่ายที่อยู่ห่างออกไปหลายหมี่ทันที
นางทนสายตาของอีกฝ่ายที่มองนางหญิงของพวกนางได้ แต่ไม่อาจให้เขาเข้าใกล้นายหญิงของพวกนางแม้แต่ครึ่งก้าว!
ตึง!
พรวด!
“คุณชาย!”
ทันใดนั้นเหตุการณ์ก็พลันวุ่นวายขึ้นมา บุรุษคนนั้นล้มลงกับพื้นอย่างแรง เพราะเลือดลมปั่นป่วน เลือดสดๆ คำหนึ่งพ่นพรวดออกมาจากปาก ทำเอาผู้คุ้มกันรีบก้าวไปตรวจดูข้างหน้า สองคนในนั้นมองดูด้วยแววตาโกรธเกรี้ยว ทั้งยังชักกระบี่ตรงเอวออกมาและก้าวไปข้างหน้า
“หยุดมือ!”
บุรุษชุดหรูเร่งตวาด เช็ดเลือดที่มุมปากโดยไม่สนใจอะไร ก่อนจะถลึงตามองผู้คุ้มกันสองคนด้วยความโมโห “พวกเจ้าทำอะไร! ข้าขอถามพวกเจ้าว่ากล้าดีอย่างไรทำให้หญิงงามตกใจ!”
เฟิ่งจิ่วฟังดังนั้นแล้ว มุมปากนางกระตุกเล็กน้อย หมดคำพูดอยู่บ้าง
แม้แต่เหลิ่งซวงสามคนฟังวาจาของบุรุษคนนั้นแล้ว ต่างก็ชำเลืองมองเขาด้วยความประหลาดใจเช่นกัน
ห้าวเอ๋อร์ที่จูงมือเฟิ่งจิ่วอยู่มองบุรุษคนนั้นเงียบๆ จากนั้นมองมารดาตนเอง ในใจอดคิดไม่ได้ว่าท่านแม่เขางดงามถึงเพียงนี้ ท่านพ่อเขาก็ไม่อยู่ข้างกายนาง เห็นทีเขาต้องปกป้องท่านแม่แทนท่า
