ชั้นล่างแล้วถึงเดินไป ไม่นานนักกวนสีหลิ่นที่อยู่อีกห้องหนึ่งก็ออกมาบ้าง เขาหาวไปพลาง บิดขี้เกียจไปพลาง
“พี่ชายท่านนี้ พวกท่านทั้งครอบครัวออกมาเที่ยวหรือ” ชายวัยกลางคนคนหนึ่งยิ้มและประสานมือให้กวนสีหลิ่น พร้อมกับเอ่ยปากถาม
กวนสีหลิ่นมองเขาคราหนึ่ง “อืม นับว่าใช่กระมัง!”
“ฮ่าๆ ข้าว่าทุกท่านสง่างามไม่ธรรมดา น่าจะเป็นคนจากตระกูลใหญ่เป็นแน่ ข้าแซ่หยาง ไม่ทราบว่าพี่ชายมีนามว่าอะไร” ชายวัยกลางคนยิ้มถาม ในใจสงสัยในตัวพวกเขาไม่น้อย
อย่างไรเสียคนกลุ่มนี้ไม่ว่าชายหรือหญิงล้วนโดดเด่น และชัดเจนว่าสตรีชุดแดงคนนั้นเป็นคนสำคัญ แม้จะเป็นเช่นนั้น บุรุษตรงหน้าผู้นี้ ไปจนถึงบุรุษสวมชุดสีขาวราวกับเซียนมาจุติอีกสองคนก็สง่างามไม่ธรรมดาเช่นกัน จึงอดไม่ได้ที่จะอยากรู้ว่าคนกลุ่มนี้เป็นใครกัน เหตุใดถึงโดดเด่นกันทุกคนเช่นนี้
กวนสีหลิ่นยิ้ม เอ่ยเสียงกังวานว่า “ข้าน่ะหรือ ข้าแซ่กวน” เขากล่าวจบแล้วเดินลงไปชั้นล่าง
กวน? ชายวัยกลางคนครุ่นคิด ในห้วงสมองเสาะหาตระกูลใหญ่แซ่กวน ทว่าคิดอยู่นานแล้วก็ยังคิดไม่ออกว่ามีตระกูลใหญ่ตระกูลไหนแซ่กวนบ้าง
……….
