ะถอยไปนั่งลงข้างหลังเฟิ่งจิ่ว
จวินเจวี๋ยซางเดินไปข้างหน้า สะบัดชุดคลุมก่อนนั่งลงข้างเฟิ่งจิ่ว “ตามเจ้ามาต่างหาก เดี๋ยวนางก็ปรากฏตัวเอง” เขาเพิ่งได้ข่าวว่าพวกเขากำลังจะกลับไปแต่งงาน ในเมื่อเป็นงานแต่งงาน หวันเหยียนเชียนหวาเป็นถึงพี่สาวร่วมสาบานของนาง ย่อมไม่มีทางไม่ปรากฏตัว
ด้วยเหตุนี้หลังจากรู้ว่าพวกเขาออกเดินทาง ตนจึงรีบตามมาในทันที ด้วยรู้ว่าไม่จำเป็นต้องไปเที่ยวตามหาอีก ขอเพียงคอยติดตามนางไว้ เมื่อเวลามาถึง สตรีนางนั้นก็จะปรากฏตัวออกมาเอง
ฟังวาจาของเขาแล้ว เฟิ่งจิ่วก็ยิ้มออกมา ยกจอกสุราขึ้นจิบสุราคำหนึ่งพร้อมถามว่า “เจ้าไม่สนใจนางไม่ใช่หรือ จะตามหานางไปทำอะไร หากพบนางเข้าจริงๆ แล้ว เจ้าจะจัดการความสัมพันธ์ของพวกเจ้าอย่างไร”
แววตาของจวินเจวี๋ยซางวูบไหวเล็กน้อย ปากบางเม้มเข้าหากันแน่น เขาหลุบตาลง ไม่รู้ว่าจะตอบความนางอย่างไรไปชั่วขณะ หลังจากผ่านพ้นคืนนั้น เขาที่กำลังโกรธเกรี้ยวก็มีเพียงความคิดเดียว นั่นก็คือจับสตรีใจกล้าบ้าบิ่นนางนั้นกลับมา แต่หากจับกลับมาจริงๆ แล้ว เขาจะทำอะไรกับนางได้
……….
