ตอนที่ 3418 ปู่น้อย
หวันเหยียนเชียนหวามองเขา ยังคงยิ้มและกล่าวกับเด็กหนุ่ม “เฟิงเอ๋อร์ ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปี อาหญิงล้วนมีใบหน้าเช่นนี้ไม่เปลี่ยนแปลง กลับเป็นเจ้าต่างหาก ไม่พบกันหลายปี เจ้าสูงเกือบเท่าอาหญิงแล้ว”
ฟังวาจานั้นแล้ว เด็กหนุ่มยิ้มอย่างเขินๆ อยู่บ้าง ตอนนี้เขาสูงเทียบเท่าคางของอาหญิงเท่านั้น ยังไม่ถือว่าสูงมาก!
“เฟิงเอ๋อร์ เรียกท่านปู่น้อยสือซานสิ” หวันเหยียนเชียนหลันที่อยู่ข้างๆ เอ่ย ให้บุตรชายทักทายคน
“เฟิงเอ๋อร์คารวะท่านปู่น้อยสือซาน” เด็กหนุ่มหยุดฝีเท้า คารวะหวันเหยียนสือซานครั้งหนึ่งอย่างนอบน้อม
ได้ยินคำเรียกปู่น้อย บนใบหน้าของหวันเหยียนสือซานพลันปรากฏเป็นความประหลาดใจ “ปู่น้อย? ฟังดูแล้วชรานัก!” แม้กล่าวเช่นนั้น ทว่าเขายังขยับมือ หยิบของบางอย่างจากในห้วงมิติแล้วส่งให้อีกฝ่าย
“เจ้าไม่ได้เรียกปู่น้อยเปล่าๆ แน่ รับไว้เถอะ! นี่คือของขวัญพบหน้าที่ปู่น้อยมอบให้เจ้า”
เด็กหนุ่มมองบิดาตนเอง อยากรับไว้ทว่าไม่กล้า
“ยังไม่ขอบคุณปู่น้อยของเจ้าอีก” หวันเหยียนเชียนหลันเอ่ย รอยยิ้มชัดเจนบนใบหน้า
“ขอบคุณท่านปู่น้อยสือซาน” เด็กหนุ่มกล่าวขอบคุณอย่างปีติ คราวนี้ค่อยรับของสิ่งนั้นมา เขามองซ้ายมองขวา เห็
