นเชียนหวาดังมาว่า “ไปยกบ๊วยดองมาหน่อย”
“เจ้าค่ะ” สาวใช้ตอบรับ จากนั้นเดินออกไป
ภายในห้องเงียบเชียบ หวันเหยียนเชียนหวาบนเตียงผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ รู้สึกว่าอึดอัดที่หน้าอกอยู่บ้าง อีกทั้งยังรู้สึกคลื่นไส้น้อยๆ นางพยายามอย่างหนักไม่ให้อาเจียนออกมา
เมื่อคิดถึงสภาพร่างกายในช่วงนี้ นางยื่นมือจับชีพจรตนเอง ทันใดนั้นก็เผยรอยยิ้มอย่างสมใจออกมา
เฟิ่งจิ่วบอกว่ากินโอสถนั้นแล้ว นางจะตั้งครรภ์ภายในหนึ่งคืนอย่างแน่นอน และนางตั้งครรภ์จริงๆ ดังคาด ครั้นนึกได้ว่าในท้องกำลังอุ้มชูเด็กคนหนึ่งอยู่ รอยยิ้มบนใบหน้านางก็พลันอ่อนโยนขึ้นหลายส่วน
นี่คือบุตรของนาง!
ตอนหวันเหยียนสือซานกลับมา ในมือเขาถือกล่องอาหาร พอเข้ามาในเรือนแล้ว เขาเห็นหวันเหยียนเชียนหวานั่งกินบ๊วยดองอยู่ที่ข้างโต๊ะ บ๊วยดองสีเขียวหลายลูก นางกลับกินลงไปทั้งลูกเช่นนั้น เขามองแล้วพลันรู้สึกเข็ดฟันขึ้นมา
“มันอร่อยตรงไหนกัน เปรี้ยวจะตาย กินแล้วไม่อิ่มอีกต่างหาก” เขาเดินไปข้างหน้า วางกล่องอาหารลงบนโต๊ะ “ข้านำอาหารกลับมาให้เจ้าด้วย ปลาวันนี้สดนุ่ม เจ้าลองชิมดูสิ”
ทว่าเขาเพิ่งเดินเข้าไปใกล้นาง ก็พลันเห็นว่าสีหน้านางเปลี่ยนไป ก่อนจะลุกขึ้นป
