ตอนที่ 3410 ไม่รู้ว่าไปทางไหน
เหลิ่งหวามองพี่สาวเขาครั้งหนึ่ง จากนั้นจึงยิ้มอย่างอ่อนโยน กล่าวกับห้าวเอ๋อร์ว่า “ข้าจะกลับไปที่ห้องเป็นเพื่อนเจ้าเอง! ให้ท่านพ่อท่านแม่เจ้าพักผ่อนเถอะ มีเรื่องอะไรก็ค่อยมาหาพวกเขาพรุ่งนี้”
ห้าวเอ๋อร์เห็นดังนั้นจึงพยักหน้า “ได้” จากนั้นเขาก็จูงมือเหลิ่งหวาเดินกลับไป
เมื่อสองคนเดินไปไกลแล้ว ตู้ฝานเผยรอยยิ้มมีเลศนัย เหลือบมองห้องคราหนึ่ง “พวกนายหญิงหลับแล้วจริงหรือ”
เหลิ่งซวงมองเขาครั้งหนึ่งแล้วถอนสายตากลับมา “เจ้ายังไม่ไปพักผ่อนหรือ หรือว่าอยากเฝ้ายามคืนนี้ที่นี่”
“ฮ่าๆๆ ข้าจะกลับไปแล้ว ข้าไม่กล้าแอบฟังนายหญิง กลับไปนอนดีกว่า” ตู้ฝานกล่าว ขณะเดียวกันขยับพัดในมือ “ความจริงเจ้าไม่จำเป็นต้องเฝ้าที่นี่แล้วเช่นกัน โรงเตี๊ยมแห่งนี้มีแต่คนของพวกเรา อีกทั้งไม่น่ามีใครกล้าลงมือกับพวกเราตอนนี้”
เหลิ่งซวงไม่ได้เอ่ยวาจา เพียงนั่งขัดสมาธิลงตรงหน้าประตูห้อง หลับตาทำสมาธิ นางเฝ้าอยู่ที่นี่เพราะหากนายหญิงต้องการอะไรจะได้เรียกใช้นางได้ในทันที อย่างไรเสียหากต้องการน้ำหรือของอย่างอื่น คนอื่นนำเข้าไปให้ก็ไม่ค่อยเหมาะสมอยู่บ้าง
เห็นดังนั้นแล้วตู้ฝานก็ยกยิ้ม กลับไปพักผ่อนที่ห้องก่อน เตร
