ตอนที่ 3404 ที่แท้
“หากไม่มาพวกเราก็กลับเถอะ!” เซวียนหยวนโม่เจ๋อกล่าว “หากเขากลัวการต่อสู้ เช่นนั้นก็ไม่จำเป็นต้องต่อสู้กันแล้ว”
เฟิ่งจิ่วฟังแล้วพยักหน้า คอยอยู่ตรงนี้เป็นเพื่อนเขาตลอดเวลา จนกระทั่งถึงเวลาเที่ยงวัน กลางท้องฟ้าพลันมีเมฆดำกลุ่มหนึ่งลอยมา เมฆดำกลุ่มนี้ขยับขยุกขยิก กลายเป็นวังวนที่แผ่กลิ่นอายน่าสะพรึงกลัว ทั้งเขาสูงสุดถูกปกคลุมไปด้วยกลิ่นอายที่เต็มไปด้วยแรงกดดันซึ่งแผ่ออกมาจากวังวนนั้น
“อ๊ะ! ประมุขเทียมฟ้า! ต้องเป็นประมุขเทียมฟ้ามาแล้วแน่ๆ!”
มีผู้ฝึกบำเพ็ญร้องขึ้นมาด้วยความตกใจ เพราะรู้สึกถึงความเกรียงไกรของกลิ่นอายอันน่ากลัว จึงวิ่งไปหลบอยู่ใต้ตีนเขาในทันที
ประมุขเสวียนอู่ที่อยู่ตรงตีนเขาเป็นห่วงว่าพวกห้าวเอ๋อร์จะรับแรงกดดันที่แผ่ลงมาไม่ไหว ทันใดนั้นเขาจึงขยับมือกางค่ายกลป้องกัน คุ้มครองพวกเขาจากแรงกดดันนั้น ขณะเดียวกันก็เงยหน้ามองจุดหนึ่งบนท้องฟ้า
บนเขาสูงสุด เซวียนหยวนโม่เจ๋อกับเฟิ่งจิ่วมองวังวนข้างบนพร้อมกัน เห็นเพียงบนนั้นปรากฏใบหน้าขนาดยักษ์ ครั้นเห็นใบหน้านั้นแล้ว เซวียนหยวนโม่เจ๋อพลันดวงตาเป็นประกายเล็กน้อย
ผู้มาเยือนคือประมุขเทียมฟ้าจริงๆ ทว่าเขากลับปรากฏตัวด้วยวิธีนี้เสียอย่างนั้น ทำใ
