ู้ฝึกบำเพ็ญที่อยู่ตรงตีนเขารู้จักเพียงเฟิ่งจิ่วและเซวียนหยวนโม่เจ๋อ ส่วนศิษย์ศักดิ์สิทธิ์จากตำหนักศักดิ์สิทธิ์อะไรนั่น รวมถึงประมุขเสวียนอู่ที่ถูกกล่าวถึง พวกเขากลับไม่รู้จักเลยสักนิด
ตอนนี้ได้ยินว่าทั้งสองคนนี้อยู่ที่นี่ จึงมองไปทางพวกเฟิ่งจิ่วอย่างอดไม่ได้ มองพร้อมกับความสงสัยที่เกิดขึ้นในใจ กลุ่มคนที่เดินทางมากับพวกเฟิ่งจิ่วมีทั้งบุรุษหน้าตาดีและสตรีงดงาม ต่างก็สง่างามไม่ธรรมดา พวกเขาไม่รู้จริงๆ ว่าใครเป็นใครบ้าง
ครั้นโม่เฉินและประมุขเสวียนอู่ที่อยู่ข้างนอกถ้ำฟังวาจาของประมุขเทียมฟ้า บนใบหน้าพวกเขาต่างก็เกิดความประหลาดใจ ฝ่ายแรกยังดี ยังรอยยิ้มจางๆ อีกด้วย
ทว่าฝ่ายหลังกลับลูบเครา พึมพำเสียงหนึ่ง “ตาเฒ่า?” เหตุใดเขาไม่ยักรู้ว่าตนเองเกี่ยวข้องกับคำว่าตาเฒ่าด้วย
เฟิ่งจิ่วและเซวียนหยวนโม่เจ๋อสองคนที่อยู่บนเขาสูงสุดฟังประมุขเทียมฟ้าพูดจบแล้ว ในที่สุดก็เข้าใจว่าเหตุใดเขาจึงไม่กล้าปรากฏตัว ครั้นรู้เหตุผลแล้ว ทั้งสองก็สบตากัน จากนั้นจึงลอบส่ายหน้า
ที่แท้เพราะเหตุนี้เอง พวกเขาไม่คิดจะให้คนอื่นช่วยเหลือเลยจริงๆ ยิ่งไปกว่านั้น เขามีความมั่นใจในการต่อสู้ครั้งนี้เต็มเปี่ยม แล้วจะยังต้องการความช่วยเหลือของพวกเขาอ
