ตอนที่ 3398 ไร้ยางอายเกินไปแล้ว
ในเรือนหลัก เฟิ่งจิ่วกำลังซบไหล่จวินเจวี๋ยซางพร้อมรอยยิ้ม ผ่านไปเนิ่นนานนางถึงจะหยุดยิ้ม ส่วนเซวียนหยวนโม่เจ๋อก็มองนางด้วยดวงตาสีดำขลับพร้อมกับอมยิ้มเช่นกัน
เมื่อครู่เฟิ่งจิ่วฟังข่าวที่หวันเหยียนเชียนหวาส่งมาให้นางแล้ว จึงกลั้นหัวเราะเอาไว้ไม่อยู่ เมื่อนึกถึงที่หวันเหยียนเชียนหวาบอกนางว่ากัดเขาจนเป็นรอยไปทั่ว อีกทั้งมีรอยเล็บข่วนอยู่ไม่น้อย นางก็ยิ้มออกมาอย่างอดไม่อยู่อีกครั้ง
“เฮ้อ ข้าหัวเราะจนเกือบตายแล้ว พี่สาวข้าบอกข้าแม้กระทั่งเรื่องพวกนี้ บอกเสียจนละเอียดยิบ เจ้าว่าถูกมัดจนเหมือนกับตัวอักษร 大 แล้ว จวินเจวี๋ยซางในตอนนั้นจะดูสิ้นหวังเพียงใด ฮ่าๆๆ ไม่ได้แล้ว แค่ข้านึกถึงภาพนั้นก็อยากจะหัวเราะแล้ว”
นางซบไหล่เขา ไม่อาจหยุดหัวเราะได้ ส่งเสียงดังไปทั่วลาน
“จวินเจวี๋ยซางผู้นั้นหานางไม่พบ เขาย่อมมาหาเจ้าแน่” เซวียนหยวนโม่เจ๋อกล่าว
เฟิ่งจิ่วหยุดหัวเราะแล้ว ทว่ารอยยิ้มในดวงตายังไม่จางไป นางยิ้มบางๆ “เดิมทีพวกเราก็หารือกันว่าถึงเวลาต้องไปเขาสูงสุดแล้ว อีกทั้งบิดามารดาของห้าวเอ๋อร์ก็มาเยี่ยมทำให้ล่าช้าจากแผนการเดิมหลายวัน ตอนนี้น่าจะถึงเวลาออกเดินทางได้แล้ว”
ฟังดั
