มสุรามงคลของพวกเจ้าเช่นกัน”
นางวางแผนไว้ดีแล้ว หลังจากเสร็จเรื่องนี้นางจะรีบจากไปเพื่อไม่ให้จวินเจวี๋ยซางจับได้ นางไม่กล้ารับรองว่าหลังจากบังคับเขาแล้ว เขาจะยังคงมีภาพลักษณ์ของเซียนผู้สง่างามหรือไม่ ใครเล่าจะรู้ว่าหากบุรุษเช่นนั้นบ้าคลั่งขึ้นมาแล้วจะเป็นอย่างไร นางจากไปแต่เนิ่นๆ ย่อมดีกว่า
“ดีเหมือนกัน พวกข้าก็ไม่น่าอยู่ที่นี่นานมาก อีกเดี๋ยวหลังจากประมือกับประมุขเทียมฟ้าแล้ว จะกลับไปแต่งงานก่อนแล้วค่อยกลับมา” เฟิ่งจิ่วยิ้มพลางมองนาง “ถึงตอนนั้นท่านอยู่ที่ตระกูลหวันเหยียนแล้วรู้สึกเบื่อก็ไปที่ราชวงศ์เฟิ่งหวงเถอะ! ตอนนี้แม้ทางนั้นจะไม่มีระบบราชวงศ์แล้ว แต่กลับเป็นสถานที่ที่ไม่เลวแห่งหนึ่ง อีกอย่างไปอยู่ที่เวิ้งสวนท้อสักพักหนึ่งก็ได้”
“อืม ข้ารู้แล้ว” หวันเหยียนเชียนหวาตอบรับ จากนั้นก็ลุกขึ้นยืน “เช่นนั้นข้าไปก่อนแล้ว การต่อสู้ของพวกเจ้ากับประมุขเทียมฟ้า ต้องระวังให้มากหน่อยนะ”
“พวกข้าจะระวัง” เฟิ่งจิ่วก็ลุกขึ้นยืนเช่นกัน ส่งนางออกไปด้วยตนเอง หลังจากนางจากไปแล้วก็ไม่ได้รีบร้อนกลับไปที่เรือนหลัก กลับนั่งอยู่ในสวนดอกไม้ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็หยิบสุราจากในห้วงมิติออกมาดื่มสองสามจอก
“เหตุใดนั่งดื่มส
