ปั่นป่วนขึ้นมาเล็กน้อย นางเพียงรู้สึกว่าหากไม่ระบายไฟแห่งความโกรธนี้ออกมา นางก็ไม่รู้จริงๆ ว่าตนเองจะก่อเรื่องอะไรขึ้นมาบ้าง
ดังนั้นนางจึงไม่ได้กลับยอดเขาหลัก ทว่าไปยังป่าสัตว์ร้ายที่ใกล้กับด้านหลังสำนัก สังหารอะไรบางอย่างข้างในตามลำพังเพื่อระบายอารมณ์โกรธ
นางกำลังโกรธตนเอง โกรธที่ทำไมยังต้องไปสนใจความเป็นความตายของเขา โกรธที่ผ่านมาตั้งหลายปีขนาดนี้แล้วยังลืมเขาไม่ลง โกรธที่ตนเองไม่เด็ดขาดเช่นนี้!
เรื่องของฝั่งสำนัก แม้เฟิ่งจิ่วไม่รู้ แต่ซื่อเชวียและมู่ซินสองคนอยู่ที่นี่ เพราะเรื่องราวนั้นเกี่ยวข้องกับหวันเหยียนเชียนหวาอยู่บ้าง ดังนั้นหลังจากพวกเขาปรึกษากันแล้วจึงรายงานสถานการณ์ของหัวหน้าพรรคเริงรมย์ให้เฟิ่งจิ่วรู้ผ่านป้ายหยกสื่อสาร
เมืองสี่ทิศ ในจวนตระกูลเฟิ่ง เฟิ่งจิ่วที่รู้ข่าวนั้นกลับหัวเราะออกมา ดวงตาของนางกลอกไปมาครั้งหนึ่ง ความคิดหนึ่งก่อตัวขึ้นในใจรางๆ
……….
