ึ่งเปื้อนชุดสีขาว มองดูแล้วน่าตกใจเป็นอย่างยิ่ง เขาอดตระหนกไม่ได้ ส่งเสียงร้องด้วยความตื่นกลัวทันที
“หัวหน้าพรรค!”
เขารีบวิ่งไปประคองคนลุกขึ้น จากนั้นตรวจสอบโดยคร่าวครั้งหนึ่ง หัวใจพลันหนักอึ้ง เมื่อประคองจวินเจวี๋ยซางนอนลงบนเตียงแล้ว เขาก็วิ่งออกไปข้างนอกอย่างรวดเร็ว
หลังจากหวันเหยียนเชียนหวากลับมา นางเดินเล่นในสำนักจนทั่ว ในสำนักแห่งนี้ นางไม่เคยก้าวเข้าไปในสถานที่ที่จวินเจวี๋ยซางพักอยู่เลยสักครั้ง วันนี้นางไปยังสถานที่อื่นจนครบ และมองเห็นผู้ฝึกบำเพ็ญเหล่านั้นรวมตัวกันอยู่ที่สำนักด้วย
ผู้ฝึกบำเพ็ญพูดว่าอยากประมือกับประมุขเทียมฟ้าสักครั้ง ทว่าตั้งแต่ประมุขเทียมฟ้าท้ารบกับเซวียนหยวนโม่เจ๋อที่เขาสูงสุด ผู้ฝึกบำเพ็ญเหล่านั้นกลับไม่ได้จากไป กลับเตรียมหาโอกาสเคลื่อนไหว อีกทั้งยังมุ่งหน้าสู่ตีนเขาสูงสุดด้วยกัน
สำหรับคนเหล่านั้น นางไม่รู้จักมักคุ้นสักเท่าไรนัก มองครั้งเดียวก็ลืมไปหมดแล้ว นางเห็นฟ้ามืดลงจึงพลิกตัวกระโดดลงจากต้นไม้ สาวเท้าเดินไปยังยอดเขาหลัก
ทว่าเดินไปได้ระยะหนึ่งก็ได้ยินศิษย์จำนวนหนึ่งในสำนักกำลังสนทนากัน นางอดหยุดฝีเท้าลงไม่ได้
“ผู้อาวุโสพรรคเริงรมย์เมื่อครู่นี้รีบร้อนไปหาปรมาจารย์
