ตอนที่ 3377 ปกป้อง
เมื่อฟังจบ ซือหม่าหลันซินพลันมีสีหน้าซีดขาว นางมองใบหน้าโกรธขึ้งของบุตรชาย อีกทั้งเห็นเขากอดเฟิ่งจิ่วแน่น นางรู้สึกเพียงหัวใจบีบรัดอย่างแรง ราวกับมีใครนำมีดเล็กๆ กรีดลงมา เจ็บเสียจนนางยากจะหายใจ
“ห้าวเอ๋อร์ อย่าเป็นเช่นนี้เลย” เฟิ่งจิ่วกล่าวเสียงเบา มองซือหม่าหลันซินที่กำลังหน้าซีด ก่อนจะกล่าวเชิงขอโทษ “ท่านอย่าเก็บไปใส่ใจเลย เขาแค่ยังรับมือกับเรื่องนี้ไม่ค่อยได้เท่านั้น”
“ข้ารู้ ข้ารู้” ซือหม่าหลันซินตอบ หยิบผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดน้ำตา “ข้าไม่ได้มาเพื่อพาเขาไป ข้าเพียงอยากมาดู…ดูว่าเขาสบายดีหรือไม่”
ห้าวเอ๋อร์ฟังแล้วเม้มปาก มองนางทั้งใบหน้าเครียดเกร็ง “ข้าจะอยู่กับท่านพ่อและท่านแม่ ไม่ต้องการตามพวกท่านไป”
“พวกข้าไม่ใช่คนอื่น พวกข้าคือพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดของเจ้า” ประมุขเสวียนอู่ที่อยู่ข้างๆ เห็นบุตรชายไม่ยอมรับพวกตน เขาก็ลอบถอนใจเช่นกัน เมื่อไม่ได้เลี้ยงจนเติบใหญ่อยู่ข้างกาย ต่อให้เป็นผู้ให้กำเนิดแล้วอย่างไร ไม่ว่าอย่างไรก็เย็นชาและห่างเหินอยู่วันยันค่ำ
เซวียนหยวนโม่เจ๋อเหลือบมองสองสามีภรรยาครั้งหนึ่ง จากนั้นก็มองห้าวเอ๋อร์ เห็นเจ้าตัวเล็กกอดเฟิ่งจิ่วจนแน่น ท่าทางคงกลัวว่าจะถ
