ตอนที่ 3367 ตระหนก
คนกลุ่มหนึ่งกลับถึงจวน เฟิ่งจิ่วพาห้าวเอ๋อร์กลับไปพักผ่อนที่เรือนเป็นอันดับแรก เห็นสีหน้าเขายังคงซีดขาวจึงถาม “กลัวใช่หรือไม่” อย่างไรเสียก็เป็นเด็กที่เพิ่งอายุหกขวบ เห็นสัตว์ร้ายตัวนั้นพุ่งเข้าใส่แถมยังอยากกัดเขา ความหวาดกลัวในพริบตานั้น แม้เป็นผู้ใหญ่คนหนึ่งก็ใช่ว่าจะสามารถควบคุมเอาไว้ได้!
“อืม”
ห้าวเอ๋อร์ตอบ สองมือจับมือนางไว้ พูดเสียงเบาว่า “ท่านแม่ ห้าวเอ๋อร์ไม่มีประโยชน์ใช่หรือไม่” เขาไม่อยากกลัว แต่เมื่อนึกถึงภาพเมื่อก่อนหน้านี้ ในใจก็ยังคงหวาดกลัวอย่างอดไม่ได้
“ไม่เป็นไร ห้าวเอ๋อร์เก่งมากแล้ว” นางลูบมือเขาด้วยมือข้างหนึ่ง ปลอบเสียงนุ่มว่า “เด็กดี หลับสักตื่นก็ดีขึ้นแล้ว”
ห้าวเอ๋อร์เชื่อฟังคำพูดนาง หลับตาลง ทว่าหลับตาลงแล้วกลับนึกถึงภาพสัตว์ร้ายกระโจนเข้าใส่ เขาตกใจกลัวและลืมตาขึ้น “ท่านแม่ ห้าวเอ๋อร์ไม่กล้านอน”
เห็นเขาตระหนกเช่นนี้ ในดวงตาของเฟิ่งจิ่วฉายแววกังวล นางปลอบเขาด้วยเสียงอันอ่อนโยน “ไม่เป็นไร เช่นนั้นแม่จะคุยเล่นเป็นเพื่อนเจ้า พวกเราให้ฉินซินเข้ามาเล่นฉิน ฟังฉินไปพลาง คุยเล่นกันไปพลางดีหรือไม่”
“อืม ท่านแม่อยู่เป็นเพื่อนข้า อย่าไป” เขาจับมือนางแน่น กลัวว่า
