“หากเจ้ายินดี พาเด็กหญิงคนนั้นกลับบ้านด้วยก็ได้”
ตอนนี้เด็กหญิงคนนั้นเดินมาข้างหน้าอย่างระมัดระวัง ยื่นมือไปดึงเสื้อขาดๆ บนตัวห้าวเอ๋อร์ “ขอทานน้อย เหตุใดเจ้าเรียกนางว่าท่านแม่ เจ้าจะไปกับพวกนางหรือ เช่นนั้นข้าจะทำอย่างไร”
“นางคือแม่ข้า” ห้าวเอ๋อร์กล่าว คิดแล้วก็กล่าวอีก “เจ้าตามข้ามาเถอะ!”
“อือๆ” เด็กหญิงตอบรับอย่างดีใจ จากนั้นมองหญิงงามชุดแดงที่กำลังมองนางพร้อมรอยยิ้ม ถามเสียงเบาว่า “เจ้าจะมีแม่ได้อย่างไร”
เฟิ่งจิ่วยิ้มแล้วลุกขึ้นยืน จูงมือห้าวเอ๋อร์ “ไปเถอะ!” นางพาเขาเดินออกไปข้างนอก พลางกล่าวกับเขาว่า “นี่คือพี่สาวร่วมสาบานของแม่ หวันเหยียนเชียนหวา เจ้าเรียกนางว่าน้าหวาก็ได้”
“น้าหวา” ห้าวเอ๋อร์เรียกก่อนจะมองนาง
“เด็กดี” หวันเหยียนเชียนหวายิ้มรับ จากนั้นก็พูดกับเด็กหญิงคนนั้น “เจ้าตามมาด้วยกันเถอะ!”
ดังนั้นพวกนางจึงพาเด็กสองคนมุ่งหน้าสู่ร้านอาหาร ทางฝั่งร้านอาหารในตอนนี้ได้ปิดให้บริการเพื่อรับรองแขกสำคัญ พวกเสี่ยวเอ้อร์ข้างในร้านอาหารกำลังยุ่ง เหลิ่งซวงกับฉินซินรออยู่ข้างหลัง
เมื่อเห็นเฟิ่งจิ่วและหวันเหยียนเชียนหวาพาห้าวเอ๋อร์กับเด็กหญิงคนหนึ่งกลับมา พวกนางก็ก้าวออกไปต้อนรับ “นายหญ
