ิง”
“เหลิ่งซวง เจ้าไปร้านตัดเสื้อ ซื้อชุดให้เด็กหญิงคนนี้สักหลายชุดเถอะ ฉินซิน ให้เสี่ยวเอ้อร์เตรียมน้ำอาบให้พวกเขาด้วย” เฟิ่งจิ่วสั่ง จากนั้นก็พาเด็กสองคนมาถึงยังห้องส่วนตัวของร้านอาหาร
“เจ้าค่ะ” พวกนางตอบรับแล้วหมุนกายจากไป
หลงจู๊พาเด็กสองคนไปอาบน้ำด้วยตนเอง ส่วนเฟิ่งจิ่วกับหวันเหยียนเชียนหวานั่งลงในห้องส่วนตัว ฝ่ายหวันเหยียนเชียนหวารินสุรา “เจ้าจะให้เด็กหญิงคนนั้นอยู่ข้างกายห้าวเอ๋อร์หรือ”
“อืม ท่าทางนางไม่เลวเลย แต่ต้องสอนอะไรให้นางหน่อยถึงจะใช้ได้” เฟิ่งจิ่วกล่าว นางยกจอกสุราขึ้นจิบคำหนึ่ง ไม่นานนักกวนสีหลิ่นก็เดินเข้ามาจากข้างนอก
“เอ๋? พวกเจ้ากลับมาแล้วหรือ เมื่อครู่ข้าออกไปซื้อของกลับมานิดหน่อย มาๆ ชิมเนื้อซีอิ๊วที่ข้านำกลับมาหน่อย” กวนสีหลิ่นกล่าวพลางแบ่งให้พวกนางส่วนหนึ่ง พร้อมกันนั้นมองไปรอบๆ ถามขึ้นว่า “ห้าวเอ๋อร์เล่า พากลับมาแล้วใช่หรือไม่”
“ไปอาบน้ำ” เฟิ่งจิ่วตอบ รินสุราให้เขาด้วย “ท่านพี่ อีกสองสามวันพวกเราต้องเตรียมไปเขาสูงสุดแล้ว”
……….
