็นสาวใช้ต้องทำอะไร เล่นสนุกกับเขาใช่หรือไม่” นางถามอย่างไม่เข้าใจ
“เป็นสาวใช้ต้องทำอะไร วันหน้าย่อมมีคนบอกเจ้า ตอนนี้เจ้าเพียงต้องบอกข้าว่าเจ้าเลือกทางไหน”
“ข้า…ข้าจะอยู่กับเขา” เด็กหญิงมองห้าวเอ๋อร์
เฟิ่งจิ่วเอ่ยทันทีที่ได้ยินดังนั้น “หากเจ้าอยู่ต่อ นับตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไปต้องเรียกเขาว่านายท่าน ชีวิตของเจ้าไม่ใช่ของเจ้าอีกต่อไป เจ้ายังยินดีอยู่ต่ออีกหรือไม่”
“ยินดี” เด็กหญิงพยักหน้า
คราวนี้เฟิ่งจิ่วกล่าวว่า “เอาล่ะ! นับตั้งแต่นี้เจ้าชื่อว่าเสี่ยวอู่!” สิ้นเสียงนั้น นางมองเหลิ่งซวงครั้งหนึ่ง
เหลิ่งซวงเดินเข้ามา จากนั้นพูดกับเด็กหญิงว่า “เจ้าตามข้ามา”
เด็กหญิงมองห้าวเอ๋อร์ เห็นเขาไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไร อีกทั้งไม่ได้มองนางเช่นกัน นางย่อมก้มหน้าลงอย่างอดไม่ได้ และตามเหลิ่งซวงเดินลงไปชั้นล่าง
“เจ้าตั้งชื่อให้นางลวกๆ เกินไปแล้ว” หวันเหยียนเชียนหวาพูดอย่างไม่เห็นด้วย
……….
