เข้าไปหา
“อาจารย์ ดึกมากขนาดนี้แล้ว คืนนี้พักที่สำนักเป็นอย่างไร! ถ้ำของอาจารย์มีคนคอยทำความสะอาดตลอด เข้าพักได้ทุกเมื่อ” ซื่อเชวียเอ่ยปาก เพราะดึกขนาดนี้แล้ว แม้บอกว่าพลังของนางสูงล้ำ แต่พวกเขายังคงรู้สึกว่าหากพักที่สำนักสักคืน พรุ่งนี้เช้าค่อยลงเขาก็ยังไม่สาย มีเพียงทำเช่นนี้พวกเขาถึงจะไม่ต้องกังวลใจว่านางจะกลับเมืองสี่ทิศตามลำพังแล้ว
เฟิ่งจิ่วส่ายหน้า “ไม่ต้องหรอก ข้าบอกกับพวกเขาว่าจะกลับไปตอนกลางคืนจึงไม่สะดวกพักที่นี่ คนที่บ้านจะได้ไม่ต้องเป็นห่วงด้วย” นางมองสองคนนั้น “พวกเจ้าก็กลับไปเถอะ! ไม่ต้องส่งข้า ข้าออกไปเองได้”
นางพูดพร้อมรอยยิ้ม “วางใจเถอะ ข้าไม่มีทางเจออันตราย ต่อให้มีอะไร ก็เป็นอันตรายต่างหากที่เจอข้า”
เห็นดังนั้นแล้วซื่อเชวียกับมู่ซินสบตากัน “ในเมื่ออาจารย์พูดเช่นนี้ พวกข้าขอส่งอาจารย์ออกจากสำนักก็แล้วกัน!”
“พวกเจ้าส่งข้า คาดว่าพรุ่งนี้คนทั้งสำนักล้วนรู้ว่าข้ามาตอนกลางคืน อาจเกิดเรื่องอะไรก็ได้” นางยิ้มก่อนโบกมือ “เอาล่ะ กลับไปเถอะ!” กล่าวจบแล้วเงาร่างของนางพลันวูบไหว ก่อนหายเข้าไปในความมืด
หลังเงาร่างของนางก็หายไปในความมืดแล้ว ซื่อเชวียก็ถอนใจออกมา “อาจารย์ไปมามาอย่างไ
