ร้ร่องรอยจริงๆ ในใต้หล้านี้ คนที่ประมือกับนางได้คงมีอยู่ไม่กี่คน”
“ใช่! อาจารย์ทั้งสองล้วนแข็งแกร่งมาก หากไม่ใช่เพราะพ่ายแพ้ในปีนั้น ตอนนี้พวกเราคงไม่อาจเฉียดเข้าใกล้นางได้ ยิ่งไม่มีทางมีพวกเราในวันนี้” มู่ซินถอนใจเช่นกัน เพียงรู้สึกว่าหลายครั้งการตัดสินใจในพริบตาเดียวก็เปลี่ยนชีวิตทั้งชีวิตได้เลย
สองคนยืนอยู่ครู่หนึ่งค่อยจากไป
อีกด้านหนึ่ง เฟิ่งจิ่วที่ออกจากสำนักแล้วเหาะเหินกลางความมืด เงาร่างสีแดงผ่านเมืองสี่ทิศที่มืดมนราวกับผีตนหนึ่ง
ทว่าตอนนางออกจากอาณาเขตของสำนัก กลับสังเกตเห็นเงาร่างหลายสายผ่านป่าไปอย่างว่องไวโดยไม่ได้ตั้งใจ กลิ่นอายนั้นคือมารบำเพ็ญ!
ครั้นสัมผัสถึงกลิ่นอายของมารบำเพ็ญ นางเลิกคิ้วขึ้น ประหลาดใจอยู่บ้าง มารบำเพ็ญเงียบหายไปหลายปี ไยจู่ๆ จึงปรากฏตัวขึ้นเล่า อีกทั้งอยู่ในอาณาเขตของสำนักอีกด้วย หรือกำลังเตรียมแผนการชั่วร้ายบางอย่างอยู่?
……….
