ตอนที่ 3348 เป็นอย่างไรบ้าง
ฟังหวันเหยียนเชียนหวาเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นกับห้าวเอ๋อร์ข้างนอกนั่นในวันนี้แล้ว เฟิ่งจิ่วก็เผยรอยยิ้มออกมา “เช่นนั้นก็ดีแล้ว เด็กคนนั้นเร้นกายอยู่กับพวกข้าตลอดเวลา แทบไม่ได้สัมผัสกับโลกภายนอกเลย ข้าอยากให้เขาเห็นโลกภายนอก มีแค่ให้เขาไปสัมผัสด้วยตนเองเท่านั้น เขาถึงจะเข้าใจได้”
“แม้เขายังเด็ก แต่ข้าคิดว่าเจ้าไม่ต้องเป็นห่วงเขาเลย เด็กคนนั้นเป็นคนฉลาด” หวันเหยียนเชียนหวาเล่นปอยผม พิงโต๊ะด้วยท่าทางเกียจคร้าน
“ท่านพี่ไม่รู้ อีกไม่นานห้าวเอ๋อร์อาจต้องไปจากพวกข้าแล้ว” เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เฟิ่งจิ่วก็ถอนหายใจออกมาเสียงหนึ่ง ในน้ำเสียงมีความอาลัยอาวรณ์ที่ยากจะปิดบัง
“เอ๋?” หางเสียงของหวันเหยียนเชียนหวาขึ้นสูงขึ้นเล็กน้อย ฟังแล้วมีเสน่ห์น่าหลงใหล “เกิดอะไรขึ้น”
“พ่อแม่แท้ๆ ของห้าวเอ๋อร์ยังอยู่ อีกทั้งหากข้าเดาไม่ผิด อีกไม่นานพวกเขาจะมารับห้าวเอ๋อร์กลับไปแล้ว” นางรินสุราจอกหนึ่งขึ้นจิบเบาๆ
“เจ้าตัดใจให้เขากลับบ้านได้หรือ” หวันเหยียนเชียนหวาชำเลืองมองนาง “พ่อแม่ผู้ให้กำเนิดเขาแล้วอย่างไร ตอนนั้นทิ้งเขาให้เจ้าเก็บได้ไม่ใช่หรือ ตอนนี้เจ้าเลี้ยงเขาจนเติบใหญ่ขาวอวบอ้วนแล้วก็
