คิดว่าท่านแม่พูดถูกต้อง เป็นเพราะเขาทำได้ไม่ดี เป็นเพราะเขาประมาท หากไม่มีการตอบสนองโดยสัญชาตญาณของร่างกาย ตอนนี้คนที่ตายคงเป็นเขา
เมื่อคิดถึงตรงนี้แล้ว เขาก็ค่อยๆ สงบจิตใจลง มองศพสองศพนั้นก็ไม่รู้สึกกลัวแล้ว เขาเดินไปข้างหน้า ปลดของมีค่าจากตัวพวกนั้นทั้งหมด
ท่านแม่เคยพูดว่านี่คือรางวัลจากการต่อสู้ นี่คือรางวัลจากการต่อสู้ของเขา
เขาเก็บข้าวของไว้ในอกเสื้อ คราวนี้เร่งฝีเท้าไปถึงข้างกายขอทานเด็ก เพียงแต่ตอนเขาอยากไปประคองนางลุกขึ้น ขอทานเด็กกลับหดร่าง ถอยหลังไปอย่างรวดเร็วทั้งยังมองเขาด้วยสีหน้าหวาดกลัว
พอเห็นความหวาดกลัวในดวงตาของอีกฝ่าย ห้าวเอ๋อร์ก็พลันชะงักค้าง เขาช่วยนางแล้ว เหตุใดนางยังต้องกลัวเขาอีก? เขาอายุยังน้อยย่อมไม่เข้าใจ จึงคิดก่อนกล่าวว่า “พวกเขาตายแล้ว ต่อไปไม่มีทางตีเจ้าอีกแล้ว”
เพียงแต่ไม่ใช่แค่เด็กหญิงคนนั้น แม้แต่ขอทานเด็กเหล่านั้นที่หลบอยู่ข้างๆ ก็ต่างมองเขาด้วยความหวาดกลัว เห็นดังนั้นแล้วเขาก็เม้มปากแน่นอย่างอดไม่อยู่…
……….