รียบร้อย อีกทั้งทำให้ผมที่มัดไว้เรียบร้อยยุ่งเหยิง สุดท้ายประทินโฉมให้กับใบหน้าขาวหมดจดของเขาด้วย ผิวขาวน่ามองกลายเป็นดำมะเมี่ยม การปลอมตัวที่เรียบง่ายทำให้ใบหน้าเดิมของเขาหายไปแล้ว
“อืม เช่นนี้ใช้ได้แล้ว” เฟิ่งจิ่วพยักหน้าอย่างพอใจ
“ท่านแม่ แบบนี้จะไปเที่ยวเล่นได้อย่างไร” ห้าวเอ๋อร์กะพริบตามองนางด้วยความไม่เข้าใจ
เฟิ่งจิ่วกระตุกยิ้ม “แม่พาเจ้าออกไปเที่ยว แต่ไม่ได้นั่งรถลากกวางวิญญาณ พร้อมสวมเสื้อผ้าสวยงาม” นางยื่นมือไปดีดหน้าผากเขาเบาๆ “เจ้าเผชิญโลกครั้งแรก แม่จะสอนให้เจ้ามองคน”
ห้าวเอ๋อร์ไม่เข้าใจ รู้เพียงว่ามารดาไม่ได้หลอกเขาก็พอแล้ว ด้วยเหตุนี้เขาจึงฟังคำนางแล้วจึงปฏิบัติตาม
“พรวด!”
กวนสีหลิ่นที่เดินมาจากข้างนอกคิดจะไปเที่ยวเล่นกับพวกเขา ใครเล่าจะรู้ว่าจะเห็นเฟิ่งจิ่วจับห้าวเอ๋อร์แต่งกายเป็นขอทานตัวน้อย ทำเอาเขาอดหัวเราะออกมาไม่ได้
……….
