ท่านรักเขาเสมอ ด้วยเหตุนี้เขาจึงไม่เคยสงสัยเลยว่าตนไม่ใช่บุตรชายแท้ๆ ของพวกท่าน
เซวียนหยวนโม่เจ๋อกับเฟิ่งจิ่วยิ้ม “เรื่องนี้ไว้ค่อยว่ากัน ดึกมากแล้ว กลับไปนอนเถอะ!”
พูดแล้วพวกเขาก็ลุกขึ้นยืน จูงมือเด็กชายคนละข้างพาเขากลับไปพักผ่อนที่จวน เมื่อส่งเขากลับจวนแล้ว สองคนก็กลับไปยังน้ำพุร้อนของหุบเขาราชาโอสถ คิดจะแช่น้ำสักครั้งค่อยกลับไปพักผ่อน
กลางดึกเช่นนี้ ในหุบเขาเงียบสงบมาก มีเพียงเสียงนกร้องดังมาเป็นครั้งคราว สองคนแช่น้ำอยู่ในน้ำพุร้อน ผ่านไปประมาณหนึ่งก้านธูปแล้วถึงลุกขึ้นยืน มุ่งหน้ากลับไปยังจวนของตนเอง
สิ่งที่พวกเขาไม่รู้คือคืนนี้ห้าวเอ๋อร์นอนไม่หลับเลยตลอดทั้งคืน ในห้วงสมองครุ่นคิดเรื่องที่พวกเขาพูดกับตนอยู่ตลอดเวลา วิเคราะห์เรื่องที่พวกเขาบอกตนเพียงลำพัง จนกระทั่งฟ้าสว่างก็ยังนอนไม่หลับ สุดท้ายจึงลุกขึ้นตั้งแต่เช้าตรู่ ล้างหน้าล้างตาแล้วมานั่งอยู่ข้างนอกจวนของบิดามารดาคนเดียว รอพวกเขาตื่นนอน
“ห้าวเอ๋อร์? เหตุใดเจ้าอยู่ที่นี่” เหลิ่งหวาที่ตื่นตั้งแต่เช้าเช่นกันเห็นคนตัวเล็กนั่งขดตัวเป็นก้อนกลมอยู่ที่หน้าจวนของนายหญิง จึงเดินเข้าไปทันที เมื่อถึงข้างกายเขาแล้วจึงถาม
“ท่านอาหวา” ห้าวเอ๋อร
