ตอนที่ 3324 พูดให้ชัดเจน
“พวกข้าจะไปขุดสุรา!”
“พวกข้าจะไปช่วยที่ห้องครัว!”
แต่ละคนพูดด้วยความตื่นเต้น หลังจากประสานมือแล้วก็พากันจากไป เหลือเพียงไม่กี่คนอยู่ที่นี่
“นายหญิง เจ้าตำหนัก พวกข้าก็จะไปช่วยเหมือนกัน” เหลิ่งหวากล่าว ก่อนจะจากไปก่อนพร้อมกับพวกฮุยหลาง
“นายน้อย ข้าจะพาท่านไปดูพวกเขาขุดสุรา” เหลิ่งซวงเอ่ย มาถึงตรงหน้าเฟิ่งจิ่วแล้วก็มองห้าวเอ๋อร์
ฟังคำพูดนี้แล้ว ห้าวเอ๋อร์มองมารดาตนเอง จากนั้นมองบิดาตนเอง คราวนี้ค่อยกล่าวกับเฟิ่งจิ่วว่า “ท่านแม่ ข้าจะไปเล่นกับท่านน้าเหลิ่งซวงก่อน” จากนั้นเขาจึงลงจากอ้อมแขนของเฟิ่งจิ่ว หลังจูงมือเหลิ่งซวงแล้วก็หันมองที่เซวียนหยวนโม่เจ๋อ “ท่านพ่อ อีกเดี๋ยวห้าวเอ๋อร์กลับมานะ”
“ไปเถอะ!” เซวียนหยวนโม่เจ๋อพยักหน้า
เฟิ่งจิ่วมาถึงข้างกายเขา ก็ยื่นแขนออกมาโอบรอบเอวเขาทันที กอดเขาไว้อย่างนั้น พร้อมกับฝังใบหน้าลงที่หน้าอกเขา เอ่ยพร้อมรอยยิ้มแจ่มชัด “ข้าเข้าฌานตั้งปีกว่า เจ้าคิดถึงข้าหรือไม่”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อยื่นแขนกอดนางกลับ เกยคางบนศีรษะนาง ฟังแล้วก็หัวเราะเสียงเบา “คิดถึง”
คำพูดนี้เปี่ยมไปด้วยความหมายเป็นพันหมื่น สองคนยืนกอดกัน ไม่ได้เอ่ยวาจา เพียงโอบรับความอบอ