ฟิ่งจิ่วฟังดังนั้นแล้วมองเขากอดตนเองไม่ยอมปล่อย ก็หัวเราะขึ้นมา “แม่ก็คิดถึงห้าวเอ๋อร์!”
“ยินดีกับนายหญิงที่บรรลุระดับราชันเทพได้สำเร็จ!” พวกเหลิ่งหวาก้าวขึ้นไปคารวะอย่างนอบน้อม พร้อมทั้งกล่าวแสดงความยินดี
คนอื่นในหุบเขาเห็นดังนั้นก็ยิ้มและกล่าวแสดงความยินดีเช่นกัน “ยินดีกับนายหญิงน้อย! ยินดีกับนายหญิงน้อย!”
“ฮ่าๆๆ สาวน้อย ไม่เลวเลย!” ราชาโอสถยิ้มและพยักหน้า มองหน้าด้วยสีหน้าพอใจ
“อาจารย์” เฟิ่งจิ่วเรียกเสียงหนึ่ง “หากไม่มีคำชี้แนะของอาจารย์ ข้าอาจบรรลุขั้นพลังเร็วขนาดนี้ไม่ได้ มีวันนี้ได้ล้วนเป็นเพราะอาจารย์”
ราชาโอสถฟังแล้วโบกมือ “นี่ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับข้า ล้วนเป็นเพราะเจ้าคนเดียว” จากนั้นเขาก็กล่าวกับทุกคน “วันนี้ในหุบเขาต้องฉลองสักหน่อย ไปเตรียมการกันให้หมด ขุดสุราที่เฟิ่งจิ่วชอบเมื่อหลายปีก่อนออกมาดื่มให้หมด”
ได้ยินดังนั้นทุกคนพลันดวงตาเป็นประกาย “ได้! เช่นนั้นพวกข้าจะไปล่าสัตว์ในป่ากลับมาหน่อย!”
……….
