้องเตรียมต้อนรับคนกลับมา อย่างไรเสียคนตระกูลเซ่าเดินไปมาอยู่ที่นี่ก็ไม่ค่อยดีเท่าไรนัก”
ดังนั้นจึงไม่มีใครนั่งอยู่กับที่ ต่างคนต่างเริ่มทำหน้าที่ของตนเอง
เมื่อถึงช่วงเย็น ท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง ทุกอย่างในจวนเกือบพร้อมแล้ว กวนสีหลิ่นจึงเรียกตู้ฝานมาถามไถ่ที่ลานด้านหลัง
“ตู้ฝาน ผู้อาวุโสเหมยผู้นี้พลังบำเพ็ญไม่ธรรมดา เสี่ยวจิ่วพาเขากลับมารักษาตัวได้อย่างไร” กวนสีหลิ่นถามสิ่งที่ตนเองสงสัยออกไป เพราะวันนี้เห็นว่าระดับพลังของผู้อาวุโสเหมยลึกลับยากหยั่งคาด และเพราะมีคนอยู่หลายคนไม่เหมาะจะถามละเอียด ตอนนี้เพิ่งมีเวลาจึงอยากถามให้ชัดเจน
“ฮ่าๆ ถึงเจ้าไม่มาหาข้า ข้าก็คิดจะมาหาเจ้าอยู่แล้ว เพื่อบอกเล่ากับเจ้าสักหน่อย”
ตู้ฝานยิ้มกล่าว “ฉินซินถือเป็นคนที่เชื่อถือได้ นางเคารพนายหญิงเป็นยิ่งนัก ไม่มีทางหักหลังพวกเรา ส่วนผู้อาวุโสเหมย เขาเพียงเรียกนายหญิงว่าคุณหนู ไม่ใช่นายหญิง ความจริงแล้วเขาอยู่ที่นี่เพื่อห้าวเอ๋อร์ นายหญิงเคยพูดว่าผู้อาวุโสเหมยรู้ฐานะของห้าวเอ๋อร์ และเพราะผู้อาวุโสเหมยเพิ่งมาอยู่กับพวกข้าที่นี่ บางเรื่องพูดกับผู้อาวุโสเหมยได้ แต่บางเรื่องกลับให้เขารู้ไม่ได้”
……….
