ตอนที่ 3318 แยกทาง
จวินเจวี๋ยซางไม่ได้พูดอะไร หลังจากสวมเสื้อผ้าแล้ว เขาเพียงออกจากห้องโดยสารไป สีหน้าของเขายังคงซีดขาวอยู่บ้าง ทว่าดีขึ้นกว่าหลายวันก่อนหน้านี้มาก ตอนนี้เดินออกมาแล้ว ทุกย่างก้าวมั่นคงเป็นอย่างยิ่ง
เหล่าศิษย์เห็นเขาแล้วต่างก็ประสานมือคารวะ พร้อมกันนั้นก็ถอยไปข้างๆ
จวินเจวี๋ยซางมาถึงตรงหัวเรือ เห็นหวันเหยียนเชียนหวานั่งพิงเก้าอี้ มือข้างหนึ่งเท้าคางพลางมองท้องฟ้าข้างนอก แววตาของเขาพลันขยับไหว
“ขอบคุณมาก”
คำพูดนี้ออกมาจากปากเขา ไม่มีคำพูดอื่นใดมากกว่านั้น ไม่ได้ถามอะไรอย่างอื่นเช่นกัน เพียงกล่าวขอบคุณอย่างเรียบง่าย
เห็นนางไม่ขยับแม้สักนิด ไม่หันมามองเขาแม้สักครั้ง จวินเจวี๋ยซางช้อนสายตามองไปด้านหน้า “ในเมื่อจะไม่ร่วมทางกันแล้ว หยุดข้างหน้าแล้วแยกทางกันก็ได้”
หวันเหยียนเชียนหวายังคงไม่พูดอะไร ทว่าเรือเหาะกลับค่อยๆ ลดระดับลงอย่างเชื่องช้า ประมาณครึ่งก้านธูปผ่านพ้นไป เรือเหาะร่อนลงบนพื้น หวันเหยียนเชียนหวันที่นั่งอย่างเกียจคร้านไม่หันไปมอง เพียงเอ่ยสั้นๆ “ลงไปเถอะ!”
สามพยางค์นี้เย็นชา ไม่มีความรู้สึกอื่นใด ไม่หันไปมองจวินเจวี๋ยซางเช่นเดียวกัน
จวินเจวี๋ยซางมองนางครั้งหนึ่ง จากนั้น
