กูลเฟิ่ง?”
ผู้ฝึกบำเพ็ญคนหนึ่งที่ถูกรั้งไว้เห็นสตรีในชุดสีแดงงดงามเกินใคร ทว่าได้ยินนางถามถึงตระกูลเฟิ่ง ความปีติในดวงตาพลันซ่านสลาย ได้แต่มองนางอย่างหวาดๆ อยู่บ้าง “เจ้าเป็นใคร จะไปทำอะไรที่จวนตระกูลเฟิ่ง”
แรงกดดันมหาศาลแผ่มาถึง ทำเอาผู้ฝึกบำเพ็ญผู้นั้นกลัวจนหน้าซีดเผือด อย่าว่าแต่เอ่ยวาจาเลย แค่ขยับยังขยับไม่ได้ หวันเหยียนเชียนหวาที่ดึงสติกลับมาแล้วขมวดคิ้วเบาๆ กดกลั้นแรงกดดัน ปล่อยคนผู้นั้นลง “ข้าคือหวันเหยียนเชียนหวา ข้าต้องการไปจวนตระกูลเฟิ่ง เจ้านำทางข้าไปทีเถอะ”
เมื่อได้ยินว่าเป็นหวันเหยียนเชียนหวา คนรอบข้างที่สังเกตเห็นเหตุการณ์พลันสนทนากันเสียงเบา
“ที่แท้นางก็คือหวันเหยียนเชียนหวา ไม่คิดเลยว่าจะงดงามเช่นนี้ ได้ยินมาว่านางกับเฟิ่งจิ่วเป็นพี่น้องร่วมสาบานกัน”
กวนสีหลิ่นที่ดื่มสุราอยู่ในร้านอาหารได้ยินเสียงสนทนาบนถนนใหญ่ อีกทั้งมองเห็นเงาร่างสีแดงแต่ไกล เขาพลันตกตะลึงไป จากนั้นลุกขึ้นยืนและเดินลงจากชั้นบน
……….
