รู้ว่าท่านกวนมาทางนี้แล้ว จึงสั่งให้พวกข้ามาสอบถามข่าวคราวอย่างลับๆ”
“พวกเขาเล่า หรือว่าไม่อยู่ที่เมืองสี่ทิศ” กวนสีหลิ่นถาม
“พวกเขาไม่อยู่ที่เมืองสีทิศ แต่อีกไม่กี่วันพวกเขาก็จะมาแล้ว”
ได้ยินดังนั้นกวนสีหลิ่นก็พยักหน้า “เช่นนั้นก็ดี! ในเมื่อรู้ว่าข้าอยู่ที่นี่ก็ใช้ได้แล้ว พวกเจ้ากลับไปเถอะ! บอกกับพวกเขาว่าข้าจะรอพวกเขาอยู่ที่นี่” พวกเขาจะกลับมาแล้ว เช่นนั้นพวกเสี่ยวจิ่วก็น่าจะใกล้กลับมาแล้วเช่นกัน
“ขอรับ”
สองคนตอบรับ ทว่าไม่ได้จากไปทันที “ท่านกวน หากมีเรื่องใดจะสั่งการ ขอให้ท่านไปหาหลงจู๊ร้านอาหารในวันนี้ นี่คือป้ายคำสั่งขอรับ” คนหนึ่งในนั้นยื่นป้ายคำสั่งออกไป
ได้ยินว่าเป็นร้านอาหารวันนี้ กวนสีหลิ่นเลิกคิ้วขึ้น พยักหน้าก่อนยื่นมือไปรับมา “อืม ข้ารู้แล้ว”
“ข้าน้อยขอลา” สองคนทางนี้หมุนกายจากไป
กวนสีหลิ่นถือป้ายคำสั่งเล่นอยู่พักหนึ่งจึงเก็บมันไป จากนั้นก็นอนลงบนเตียงเพื่อพักผ่อนต่อ เมื่อคิดว่าอีกไม่นานก็จะได้พบพวกเสี่ยวจิ่วแล้ว เขาก็นอนหลับไปพร้อมรอยยิ้ม
……….
