่บนตำแหน่งประธานอย่างคาดไม่ถึง หัวคิ้วของผู้นำตระกูลเซ่าเลิกขึ้นตามธรรมชาติ ในดวงตาปรากฏไฟโทสะน้อยๆ “ท่านทำอย่างตัวเองเป็นเจ้าของที่นี่เชียวนะ!”
กวนสีหลิ่นยิ้ม “ผู้นำตระกูลเซ่าอย่าโมโหไปเลย ข้ายังไม่ได้แนะนำตัวเอง” เขามองอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้ม “ข้าแซ่กวน ชื่อว่าสีหลิ่น เป็นพี่ชายของเฟิ่งจิ่ว”
ครั้นฟังจบประโยคแล้ว ผู้นำตระกูลเซ่าพลันตกใจ ต่อมาตัดสินใจแค่นหัวเราะหนักๆ เสียงหนึ่ง มองกวนสีหลิ่นด้วยสีหน้าคร่ำเคร่ง “ท่านจะพูดโกหกทั้งทีก็ไม่หาข้ออ้างดีๆ สักหน่อยเล่า บอกมาได้อย่างไรว่าเป็นพี่ชายของเฟิ่งจิ่ว แซ่ของเฟิ่งจิ่วคือเฟิ่ง ท่านกลับแซ่กวน แล้วจะมาพูดว่าเป็นพี่ชายได้อย่างไร!”
กวนสีหลิ่นกลับไม่โมโห เพียงยิ้มกล่าว “ข้าเป็นพี่ชายของนางจริงๆ ทว่าเป็นพี่ชายบุญธรรม ไม่ใช่พี่ชายแท้ๆ”
“ท่านพูดว่าเป็นก็คือเป็นหรือ จะให้ข้าเชื่อได้อย่างไร” ผู้นำตระกูลเซ่ากล่าวเสียงเข้ม มองเขาอย่างเย็นชา ไม่เชื่ออย่างเห็นได้ชัด
“ข้าจะหลอกท่านไปทำไม” กวนสีหลิ่นส่ายหน้า ยิ้มกล่าว “ก่อนหน้านี้ข้าเพิ่งก้าวพ้นบันไดสู่แดนเซียนจากโลกเบื้องล่างมาถึงที่นี่ เพราะไม่มีข่าวคราวของพวกเขา ข้าจึงพักอยู่ในเมืองนี้หลายวัน สอบถามรอบหนึ่งแล้ว วันนี
