ตอนที่ 3306 สั่งสอน
เห็นเท้าที่ยื่นออกมาคิดจะขัดขาตนให้ล้ม ในดวงตาของกวนสีหลิ่นพลันปรากฏแววเย็นยะเยือก เขาก้าวเท้าหนึ่งออกไปคล้ายกับมองไม่เห็นอย่างไรอย่างนั้น กระนั้นก็ไม่ได้ก้าวข้าม กลับเหยียบลงบนเท้าที่ยื่นมาของคนผู้นั้น
กรอบ!
“อ้าก!”
ครั้นเสียงกระดูกหักดังออกมา เสียงร้องน่าเวทนาของผู้ฝึกบำเพ็ญผู้นั้นก็ดังตามขึ้นมาด้วย ทำเอาคนทั้งร้านอาหารต่างหวาดกลัวขึ้นมา
“เท้าของข้า…เท้าของข้า…เจ้ากล้าหักเท้าของข้าหรือนี่!”
ผู้ฝึกบำเพ็ญผู้นั้นมีใบหน้าซีดขาว เหงื่อเย็นๆ เม็ดเท่าถั่วเขียวซึมออกมาจากหน้าผาก เขาชักเท้ากลับอย่างหวาดๆ เพียงแต่ตอนนี้เท้าที่ถูกเหยียบหักเจ็บจนไม่อาจทนไหวแล้ว
ทุกคนในร้านอาหารเห็นฉากนี้แล้วต่างกลั้นหายใจโดยพลัน ชายผู้นี้กล้าดีอย่างไร เหตุใดเขาถึงกล้าหักเท้าคนผู้นั้นเช่นนี้ คะ…คราวนี้เขาน่าเวทนาเกินไปแล้ว
คล้ายจะเห็นจุดจบอันน่าเวทนาของชายผู้นั้นขึ้นมาเสียแล้ว คนทั้งหลายในร้านรจึงลอบส่ายหน้าอย่างอดไม่ได้ อดทนสักหน่อยไม่ดีกว่าหรืออย่างไร สภาพเช่นตอนนี้ คนผู้นี้จะรักษาชีวิตไว้ได้หรือไม่ล้วนพูดยากแล้ว
กวนสีหลิ่นมองเขาครั้งหนึ่ง เหยียบเท้าข้างนั้นแล้วก็เดินไปข้างหน้าทันที
