ใหญ่มากมาย ต่อให้มีศิษย์อยู่ทุกหนแห่ง แต่แล้วจะทำอย่างไร แม้พวกเขามีคนมากมาย ทว่าพลังของพวกเขาไม่อาจเทียบเคียงประมุขเทียมฟ้าได้ ต้องรู้ว่าแค่เขาเพียงคนเดียวก็สามารถทำลายสำนักหนึ่งลงได้อย่างง่ายดาย
สองคนหลุบตาครุ่นคิด ลอบถอนหายใจ ‘ผ่านมาห้าปีแล้ว ตอนนี้พวกอาจารย์อยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ หากพวกเขาอยู่ อาจมีหนทางก็เป็นได้’
เมื่อคิดถึงตรงนี้ สองคนแอบส่ายหน้า จะไปมีหนทางได้อย่างไรกัน แม้อาจารย์ของพวกเขามีพลังที่โดดเด่น แต่เวลาห้าปีนี้ต่อให้เก่งกาจเพียงใดก็ไม่อาจบรรลุระดับขั้นราชันเทพที่เทียบกับประมุขเทียมฟ้าได้ พลังระดับราชันเทพไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะแบกรับได้ ต่อให้พวกเขามีสัตว์เทพโบราณอยู่ข้างกายก็ตาม
“สถานการณ์เช่นตอนนี้ พวกเจ้าคิดว่าพวกข้าควรทำอย่างไร” เจ้าสำนักคนหนึ่งถามขึ้น กวาดสายตามองทุกคน
“เฮ้อ!”
เจ้าสำนักคนหนึ่งถอนหายใจ “เดิมพวกข้าฝากความหวังไว้ที่ประมุขเสวียนอู่ ตอนนี้กลับได้ยินว่าประมุขเสวียนอู่ติดกับดัก ตอนนี้ไม่มีใครมีความสามารถประมือกับประมุขเทียมฟ้าได้แล้ว”
“ใช่! พวกเรากลัวก็แต่การปะทะกับประมุขเทียมฟ้า หากเขาไม่ปรากฏตัวก็ดีไป แต่หากเขาปรากฏตัว พวกเราล้วนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขา”
ทุกคนสนทนา
