กัน ก่อนจะเงียบเสียงลงอีกครั้ง ไม่ว่าใครก็จนปัญญา ทว่าทันใดนั้นก็มีเจ้าสำนักคนหนึ่งกวาดสายมองทุกคน “ทุกท่าน จำคำพยากรณ์ของตาเฒ่าเทียนจีได้หรือไม่”
“เทียนจีจื่อน่ะหรือ”
พวกเขาชะงักงัน สบตากันครั้งหนึ่ง ครุ่นคิดเล็กน้อย “คำพูดที่เขาเคยพูดน่ะหรือ ผู้ที่อยู่ในคำพูดนั้นก็คือเฟิ่งจิ่ว แต่นางหายตัวไปห้าปีแล้ว ไม่มีร่องรอยเลยสักนิดตลอดห้าปีมานี้ ไม่ว่านางจะปรากฏตัวหรือไม่ เมื่อนางปรากฏตัว พวกท่านคิดว่าตลอดห้าปีมานี้พลังของนางจะแกร่งถึงระดับขั้นไหนกัน แม้จะแข็งแกร่งมาก แต่ก็อาจจะรับมือกับประมุขเทียมฟ้าไม่ไหว”
“พูดเช่นนี้ก็ไม่ผิด แต่ในเมื่อนางเป็นคนในคำพยากรณ์ เช่นนั้นก็ต้องมีความสามารถที่เหนือกว่าคนอื่นอย่างแน่นอน ข้าได้ยินมาว่าศิษย์ศักดิ์สิทธิ์ของวิหารศักดิ์สิทธิ์ใกล้ออกจากฌานแล้ว”
ชายชราอีกคนหนึ่งมองทุกคนนิ่ง “จะให้พวกข้าโน้มน้าวประมุขเทียมฟ้าเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ ในเมื่อเป็นเช่นนั้น พวกเราก็มีแต่ต้องลองดูสักตั้ง”
ทุกคนฟังดังนั้นแล้วครุ่นคิดครู่หนึ่ง “ดี! เช่นนั้นก็หารือกันหน่อยว่าต้องทำอย่างไร!”
……….
