ไม่ได้สติ จวินเจวี๋ยซางมีสีหน้าเย็นชา เม้มปากมองนางด้วยความสับสน สุดท้ายเขาก็อุ้มนางขึ้นมาแล้วเดินไปยังบ้านที่อยู่ตรงตีนเขา
กลางดึกสงัดเช่นนี้ บ้านตรงตีนเขากลับมีเสียงเคาะประตูดังขึ้น สองสามีภรรยาที่กำลังหลับสนิทพลันคลุมเสื้อคลุม พร้อมกันนั้นก็ตะโกนขึ้นอย่างไม่พอใจ “ใครกัน มาทำอะไรดึกดื่นป่านนี้”
พูดไปพลาง เดินออกไปข้างนอกไปพลาง ทว่าไม่ได้เปิดประตู เพียงมองลอดซอกเล็กๆ ออกไป ตอนเห็นจวินเจวี๋ยซางในชุดสีขาวอยู่ข้างนอก สองสามีภรรยาคู่นั้นตกใจมาก รีบเปิดประตูทันที
“หัวหน้าพรรค? เหตุใดถึงเป็นท่าน”
ชายวัยกลางคนจำจวินเจวี๋ยซางได้ ตอนนี้เป็นเวลากลางดึกแถมยังฝนตก กลับเห็นเขาอุ้มสตรีในชุดสีแดงที่ตัวเปียกโชกยืนอยู่ที่หน้าประตู จึงรีบเชิญพวกเขาเข้ามาข้างใน
จวินเจวี๋ยซางอุ้มหวันเหยียนเชียนหวาเดินเข้าไป ก่อนถามว่า “พักที่ไหนได้บ้าง”
“ทางนี้ๆ ข้างหลังมีห้องเหลืออยู่” ชายวัยกลางคนเร่งนำทางไปข้างหลัง พร้อมกันนั้นก็บอกภรรยาเขาว่า “เร็ว! ไปต้มน้ำขิงจะได้ช่วยขจัดความหนาวเย็นให้แม่นาง”
……….
