ของพวกข้าสองคน ยิ่งไปกว่านั้น พวกข้าสองคนรู้จักกันมาหลายปีมากแล้ว ใช่ว่าไม่รู้จักนิสัยของอีกฝ่าย แถมพวกข้าขาดเพียงกราบไหว้ฟ้าดินแต่งงานกันขั้นตอนเดียวเท่านั้น”
พอได้ยินคำพูดนี้ ราชาโอสถมองทั้งสองคนด้วยความประหลาดใจ จากนั้นจึงกระแอมเบาๆ เสียงหนึ่ง ลูบเคราพลางลุกขึ้นยืน “เอาล่ะๆ! เรื่องของคนหนุ่มสาวอย่างพวกเจ้าข้าไม่ยุ่งแล้ว คืนนี้รีบพักผ่อนหน่อยก็แล้วกัน!” พูดจบแล้วเขาก็เดินเอามือไพล่หลังออกไป
หลังจากเขาไปแล้ว เฟิ่งจิ่วกับเซวียนหยวนโม่เจ๋อสบตากันครั้งหนึ่ง แล้วหัวเราะออกมาอย่างพร้อมเพรียงกัน
“ข้ากลับไม่คิดเลยว่าเขาจะเป็นราชาโอสถในลักษณะนี้” เซวียนหยวนโม่เจ๋อกล่าว ส่ายหน้าเล็กน้อย
เฟิ่งจิ่วฟังแล้วหัวเราะเสียงเบา “ใช่! ทีแรกข้าระแวงเขาทีเดียว แต่เมื่อรู้จักกันมากเข้า รู้ว่าเขาหวังดีกับข้าในทุกเรื่องก็เริ่มวางใจได้”
ทั้งสองคนพูดคุยกันอยู่ในถ้ำครู่หนึ่ง เซวียนหยวนโม่เจ๋ออาบน้ำและไปพักผ่อนก่อน ตอนเฟิ่งจิ่วอาบน้ำเสร็จและกลับมา ก็เห็นเขานอนอยู่บนเตียงหลับไปแล้ว นางเช็ดผมตนเองจนแห้งแล้วถึงค่อยขึ้นเตียงพักผ่อนบ้าง
ครั้นนอนลงไม่นาน มือคู่หนึ่งก็ยื่นมารั้งนางให้เข้าไปใกล้ข้างกายเขา อุณหภูมิร่างกายตล
