บอบอวลอยู่ระหว่างพวกเขา ทำให้มุมปากของนางยกขึ้นเล็กน้อย นางหลับตาพลางยื่นมือไปกอดเอวเขา แอบอิงข้างกายเขาก่อนจะหลับไป…
เช้าวันรุ่งขึ้น สองคนล้างหน้าล้างตาเรียบร้อยแล้วยังไม่เดินออกจากมาในถ้ำ ก็ได้ยินเสียงอึกทึกดังมาจากข้างนอกแล้ว
เซวียนหยวนโม่เจ๋อเลิกคิ้ว “เกิดอะไรขึ้นข้างนอก ฟังดูคึกคักทีเดียว” เขาพูดพลางเตรียมเดินออกไปดูข้างนอก
“น่าจะเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุกับพวกผู้ฝึกบำเพ็ญในหุบเขาราชาโอสถ” เฟิ่งจิ่วกล่าว ก่อนจะเดินออกไปพร้อมกัน
เป็นเช่นที่นางคาดเดาไว้ เมื่อออกมาข้างนอกแล้วก็เห็นใบหน้าที่คุ้นเคยล้อมเข้ามา แต่ละคนเรียกด้วยความตื่นเต้น “นายหญิงน้อย!”
“นายหญิงน้อย!”
“ท่านกลับมาได้เสียที!”
“นายหญิงน้อย กลับมาครั้งนี้แล้วอย่าไปไหนอีกเลย”
“นายหญิงน้อย ท่านนี้คือใครหรือ”
สายตาของคนไม่น้อยมองไปยังเซวียนหยวนโม่เจ๋อซึ่งสวมชุดคลุมสีดำขลับ ยืนอย่างสง่างามไม่ธรรมดาอยู่ข้างๆ ผู้ฝึกบำเพ็ญส่วนหนึ่งมองดูพลังของเขา และมีบางคนลอบพิจารณาด้วยความสงสัยอีกด้วย
เฟิ่งจิ่วยิ้มพลางทักทายทุกคน ก่อนจะแนะนำว่า “นี่คือคู่หมั้นของข้า เซวียนหยวนโม่เจ๋อ พวกเจ้าเรียกเขาว่าเจ้าตำหนักก็ได้”
“คารวะเจ้าตำหนัก” เมื่อได้ยินว่าเป็นคู่หมั้นข
