เขตอาคม หากไม่ใช่เพราะข้ามีสิ่งของที่อาจารย์มอบให้ ก็เข้ามาที่นี่ไม่ได้เช่นกัน” นางยิ้มน้อยๆ พลางกล่าว มองห้าวเอ๋อร์ที่กำลังกะพริบตามองรอบๆ อยู่ในอ้อมแขนของเหลิ่งซวง จากนั้นจึงก้าวไปอุ้มเขามา
เซวียนหยวนโม่เจ๋อมองรอบข้างเช่นกัน แววตาเขาวูบไหวเล็กน้อย “ได้ยินมาว่าพลังของราชาโอสถผู้นี้ยากหยั่งคาด วันนี้ได้เห็นแล้ว ช่างไม่ธรรมดาจริงๆ”
“ใช่!” เฟิ่งจิ่วยิ้มตอบ “ข้าจะพาพวกเจ้าไปพักผ่อนก่อน จากนั้นข้าจะไปหาอาจารย์ บอกกล่าวกับเขาหน่อย” ทว่านางยังไม่ทันก้าวเท้า ก็ได้ยินเสียงคุ้นหูดังมาแล้ว
“โอ้โห ข้าผู้ชราคิดอยู่ว่าใครกล้าบุกเข้ามาในหุบเขาราชาโอสถ ที่แท้ก็เด็กสาวคนนี้นี่เอง!” เงาร่างสายหนึ่งวาบผ่าน ราชาโอสถปรากฏตัวตรงหน้าพวกเขาด้วยความเร็วอย่างยิ่ง แม้แต่เซวียนหยวนโม่เจ๋อก็ไม่ทันได้ตอบสนอง
เห็นชายชราพร้อมด้วยรัศมีเซียนยืนอยู่ตรงหน้า เซวียนหยวนโม่เจ๋อตาเป็นประกาย ในใจลอบรู้สึกหวั่นเกรง
รวดเร็วปานนี้เชียว!
มาถึงตรงหน้าเพียงพริบตาเดียว หากอีกฝ่ายต้องการจู่โจมพวกเขา พวกเขาคงไม่ทันได้ป้องกันเป็นแน่
“อาจารย์” เฟิ่งจิ่วมองเขาแล้วยิ้มออกมา “ข้ากำลังคิดจะไปหาท่านอยู่พอดี!”
ราชาโอสถกวาดสายตามองพวกเขาหลายคน สุดท้าย
