้คนตระกูลเซ่าคอยดูแลเขา จนกว่าอาจารย์จะกลับมา”
เฟิ่งจิ่วพยักหน้าก่อนบอกเขา “เอาล่ะ เจ้าไปจัดการตามนั้นเถอะ!”
“ขอรับ” ซื่อเชวียตอบรับ คารวะแล้วค่อยออกไป
ไม่มีใครรู้ว่าคนในจวนตระกูลเฟิ่งหายไปอย่างเงียบเชียบในคืนนั้น พวกตู้ฝานล่วงหน้าไปก่อน ไม่รู้ว่าไปที่ไหน แต่เมื่อถึงเวลาค่อนคืน เซวียนหยวนโม่เจ๋อกับเฟิ่งจิ่วก็พาห้าวเอ๋อร์ ไปจนถึงเหลิ่งซวง น้องชายของนาง และพวกฮุยหลางกับอิ่งอีสี่คน หายไปท่ามกลางยามรามตรีเช่นเดียวกัน…
คนข้างกายพวกเขา ไป๋ชิงเฉิงฟังคำสั่งของเฟิ่งจิ่วแล้วกลับสำนักไป ฉินซินตามพวกตู้ฝานไปพร้อมกัน ส่วนคนที่อยู่ข้างกายเฟิ่งจิ่วกับเซวียนหยวนโม่เจ๋อตอนนี้จึงมีเพียงพวกเหลิ่งหวาสี่คน
พวกเขารีบร้อนจากไป ไม่อาจรอให้ผู้อาวุโสเหมยฟื้นขึ้นมาเพื่อถามเรื่องบิดามารดาผู้ให้กำเนิดห้าวเอ๋อร์ได้ ทว่าพวกเขาปรึกษากันอยู่หลายครั้งแล้ว สุดท้ายก็รู้สึกว่าห้าวเอ๋อร์ก็คือบุตรของประมุขเต่าดำเซียวหลีนั่นแหละ
การจากไปของพวกเขานั้นเงียบเชียบนัก จนกระทั่งครึ่งเดือนให้หลังถึงมีข่าวแพร่ออกไป เพียงแต่ตอนนั้นไม่มีใครอยู่แล้ว ไม่มีใครรู้ร่องรอยของพวกเขา หรือว่าพวกเขาไปที่ไหนเลย…
……….
