ยทำอะไรเพื่อเขา กลับกันเขากลับให้ความสำคัญกับนาง นางละอายใจอยู่บ้างจริงๆ บัดนี้นางรับของขวัญจากเขาแล้ว ยิ่งไม่รู้ว่าควรมอบอะไรให้เป็นการตอบแทนถึงจะดีพอ
โอสถ? ระดับโอสถของเขาสูงกว่านางมากโข ย่อมไม่เห็นค่าโอสถเหล่านั้นของนาง สมุนไพรวิญญาณ? ในหุบเขาราชาโอสถแห่งนี้ยังไม่มีสมุนไพรวิญญาณล้ำค่าชนิดใดอีกเล่า?
คิดไปคิดมาแล้วก็ไม่รู้ว่าเขาต้องการอะไร นางจึงรู้สึกละอายใจเช่นเดิม
“อาจารย์ หากวันหน้าข้าอยากกลับมา ข้าควรกลับมาอย่างไร” หลังจากลังเลอยู่นาน นางจึงถามออกไป หากมีโอกาส นางยังอยากกลับมาเยี่ยมเขา มอบสุราดีให้เขาหน่อย
เมื่อได้ฟังแล้ว ราชาโอสถเผยรอยยิ้มออกมา “ในแหวนห้วงมิติที่มอบให้เจ้ามีแผนที่ค่ายกลอยู่ ถึงเวลาแล้วเจ้ามาที่นี่ผ่านแผนที่ค่ายกลได้ อีกอย่าง ข้าเตรียมแผนที่ค่ายกลไว้ข้างในนั้นให้เจ้าด้วย ฝึกฝนให้คุ้นชินเสียเถอะ สถานที่ที่กว้างใหญ่เช่นนี้ เจ้าจะไปที่ใดก็ได้ตามใจชอบ”
เฟิ่งจิ่วได้ยินพลันตาเป็นประกาย “แผนที่ค่ายกลนั้นร้ายกาจเช่นนั้นเลยหรือ หากไปโลกเบื้องล่างก็ไปได้ใช่หรือไม่”
“แน่นอน ขอเพียงเจ้าฝึกฝนแผนที่ค่ายกลจนเข้าขั้นก็จะเป็นเหมือนข้า ส่งเจ้าไปที่ไหนก็ได้ตามใจชอบ” ราชาโอสถลูบเคราพลาง
